Zegar zerówkowicza

ZEGAR ZERÓWKOWICZA

– wprowadzenie do zapoznania dziecka ze schematem funkcjonowania zegara i poznawaniem pojęcia upływu czasu.

Projekt autorski nauczyciela klas zerowych.

 

Dla doświadczonego człowieka pojęcie upływu czasu jest dobrze rozpoznane doświadczeniem mijających lat, pór roku, godzin i minut życia. Jest oczywiste, że np.: o 6 rano wstaję do pracy, o 9 jem śniadanie. Pracę zaczynam i kończę o znanej dla mnie porze. Wiem o której wychodzę z domu, wiem o której z kim się spotkam. My dorośli to wiemy ale nie wiedzą tego dzieci, wiedzą to co widzą. A widzą, że rodzic zostawia je w przedszkolu i obiecuje, że przyjdzie po pracy. W pierwszym tygodniu pobytu dziecka w przedszkolu, grupie zelówkowej dziecko ma prawo się bać, a boi się tego czego nie rozumie. Zegar to przyrząd do mierzenia czasu by dzieci mogły sprawdzić, „dotknąć” tej tematyki i wiedzieć „kiedy mama przyjdzie”, powinny znać się na zegarze. Odczytywanie czasu – to proces, „zobaczenie jego upływu na zegarze” sprawia kłopot często nawet trzecioklasistom. I tu z pomocą przychodzi

 

„ZEGAR ZERÓWKOWICZA” – wprowadza w rzeczywistość rozpoznającą czas.

Nie jest to sensu stricte – zegar w sensie mechanizmu zegarowego. Nie jest też klepsydrą, zegarem słonecznym, wahadłowym ani zegarem elektronicznym. Człowiek już w czasach prehistorycznych potrzebował miernika czasu do określania pór, połowów, zasiewów itp. W III wieku p.n.e. pojawił się zegar słoneczny i klepsydra. Na przestrzeni XVI-XVIII wieku wykształciło się wiele rodzi i typów zegarów: wahadłowe, stołowe, kaflowe, szafkowe i inne. Współczesne zegary XXI wieku z wyświetlaczem elektronicznym nafaszerowane elektroniką wciśniętą w niemal każde urządzenie są wygodne, jednak nie widać tu upływu czasu.

 

ZEGAR ZERÓWKOWICZA to pomoc dydaktyczna z tarczą czasową ilustrującą upływ czasu pobytu dziecka w placówce. Można powiedzieć, że jest to ilustrowany zegarowy ramowy rozkład dnia zerówkowicza.

Tu dyżurny przesuwa wskazówkę na kolejną porę dnia i każde z dzieci już wie, bo widzi jednostki czasowe, które upłynęły i te które nadejdą. Dziecko zaczyna czuć się bezpiecznie w czasie, ponieważ samo rozpoznaje czas dzielący go do spotkania z mamą.

W zależności od układu zajęć w danej placówce edukacyjnej tarczę zegara nauczyciel sam rozplanowuje zgodnie z pracą danej instytucji.



ZEGAR ZERÓWKOWICZA może stać się też zegarem malucha, zegarem trzylatka lub czterolatka. Jest pomocnym elementem zajęć dydaktycznych a także całym czasem pobytu dziecka w przedszkolu. Dziecko bowiem najczęściej i to nie tylko na początku jego uczęszczania do przedszkola, żywiołowo zainteresowane jest tym ważnym wydarzeniem „kiedy przyjdzie mama”. Dzięki ZEGAROWI ZERÓWKOWICZA dziecko widzi, że jeszcze nie nadszedł czas i wie, że po objedzie, po zajęciach, po zabawie spotka się z mamą.

 

ZEGAR ZERÓWKOWICZA uczy dzieci kierunku pracy wskazówek i uczeń wie co już minęło, a co będzie. Teraz nie obce będzie dziecku pojęcie „zgodnie ze wskazówkami zegara”. Jest to „wprawka” do nauki odczytywania godziny na zwykłym zegarze, wprawka ważna, potrzebna i będąca istotnym elementem wprowadzania pojęć matematycznych.

W mojej pracy ZEGAR ZERÓWKOWICZA funkcjonuje od 3 miesięcy i cieszy się zainteresowaniem dzieci i reguluje czas zajęć następujących po sobie. Dzięki niemu dzieci, które miały problem z adaptacją w środowisku szkolnym ze względu na rozstania z rodzicami, chętnie dyżurują przy zegarze tłumacząc innym jaka pora dnia jest teraz i kiedy będzie koniec zajęć. Nawet te najbardziej płaczące chętnie uczęszczają na zajęcia.

 

Mirosława Sójka



Być może zainteresują Cię również inne nasze materiały: