Zajęcia otwarte ZWIERZĘTA W LESIE gr. 3-latków

SCENARIUSZ ZAJĘĆ OTWARTYCH – Odwiedziny leśnych przyjaciół

Główny cel zajęć: Integrowanie środowiska przedszkolnego i rodzinnego
Grupa wiekowa : 2.5, 3-latki.
Cele operacyjne:
• Dziecko uczestniczy w zajęciach (1.1, 1.2)
• Reaguje na swoje imię i zna imiona rówieśników. (1.5)
• Przyjmuje prawidłową postawę podczas siedzenia w kręgu (5.1)
• Uczestniczy w zabawie ruchowej. (5.3, 5.4)
• Uczestniczy w zabawie logopedycznej (3.1, 3.2)
• Rozwija motorykę małą podczas zabawy paluszkowej. (14.3)
• Tańczy z rekwizytem. (8.1, 7.2)
• Zna zwyczaje zimowe zwierząt (12.1, 12.2. 12.3)
• Rozwija sprawność manualną (9.1, 9.2)
Metody pracy:
• podające: opowiadanie obrazowane pacynkami, ilustracjami
• problemowe: pytanie problemowe, klasyfikacja zwierząt
• praktyczne (czynne): taniec, zabawy paluszkowe, aktywność plastyczno- techniczna.
Formy pracy:
z całą grupą, praca indywidualna.
Pomoce dydaktyczne : płyta CD KLANZA, płyta „Hopsasanki – zabawianki” ,kartoniki z postaciami zwierząt, ilustracje na patyku, pacynki, obrazki z domami zwierząt, znicze, ozdoby dekoracyjne, klej, nożyczki, lusterka.
Literatura dziecięca i pedagogiczna :
„Zabawy paluszkowe” Galina Doyla

1. „Kaczuszki”- zabawa taneczna, wdrażanie do tańca w kręgu, integracja grupy.
Dzieci tańczą taniec „Kaczuszki” naśladując ruchy pokazywane przez N. Na refren piosenki zawiązują koło i idą jeden za drugim trzymając się za ręce. N. zwraca uwagę, by żadne
z dzieci nie wchodziło do środka koła.

2. Słuchanie opowiadania logopedycznego ilustracjami na patyku, pacynkami i obrazkami.
N. pokazuje kolejno wiewiórkę, jeża i wilka. Dzieci trzymają w rękach małe lusterka. N. opowiada,
a dzieci obrazują tekst ruchem języka i buzi.

Pewnego razu jeżyk chodził po lesie i swoim jeżowym głosem liczył liście. (energiczne wydmuchiwanie nosem powietrza przy zamkniętej buzi) Tego dnia zjadł tak dużo jabłek, że buzię ciągle miał jeszcze jak balon (dzieci nadmuchują buzię jak balon).
Jeżyk usłyszał szum liści (sy, sy, sy, sy). To powoli skradał się do niego wilk. Chyba niedawno coś jadł, bo jeszcze oblizywał swój pysk (dzieci oblizują wargi zataczając jak największe kręgi).
– Smacznego wilku – zagadnął jeż.
– Dziękuję jeżyku. Zapraszam do leśnego strumienia. Woda dziś w nim znakomita! Można ją chłeptać dowoli (dzieci naśladują odgłos chłeptania wody).
– Z pewnością skorzystam z zaproszenia. Wybieram się dziś jednak do mojego kolegi Igły.
– Ja natomiast idę do wiewiórki, bo chcemy razem pożegnać niedźwiedzia nim zaśnie przed zimą.
Wiewiórka w tym czasie bawiła się przed lustrem. Mrugała oczami, próbowała poruszać nosem
i puszczała oczka. Postanowiła zrobić wilkowi psikusa i udawać, że znalazła olbrzymiego orzecha włoskiego w lesie, którego ukryła w buzi (dzieci wypychają policzki językiem).
Kiedy wilk przyszedł do wiewiórki oboje postanowili upiec ciasto, zaprosić do siebie jeże i wspólnie udać się pod gawrę, by pożegnać niedźwiedzia.

3. Zabawa paluszkowa „Jeżuś i Igła” wg metody G. Doyla
(Jeż w domu – kciuk w pięści; Drzwi- palce jednej ręki; Góry- kciuk wznoszony w górę i w dół; Rozmowa jeży- zginanie i prostowanie kciuka)
Były sobie dwie norki na dwóch wzgórzach. W jednej mieszkał jeż Igła, a w drugiej Jeżuś.
Pewnego razu Jeżuś postanowił odwiedzić kolegę.
Otworzył drzwi, wyjrzał na pole, zamknął za sobą drzwi i rzekł : Jaki dziś cudowny dzień!
Wybrał się więc przez wzgórza do przyjaciela.

Szedł w dół i w górę , w dół i w górę, w dół i w górę.
Gdy doszedł, zapukał : Puk , puk
Posłuchał, lecz nikt nie odpowiadał,
Zapukał jeszcze raz.
Usłyszał chrapanie, więc wrócił do domu.
Szedł w dół i w górę , w dół i w górę, w dół i w górę.
Doszedł do domu, otworzył drzwi, wszedł do środka i zamknął za sobą drzwi.

Następnego dnia Igła wybrał się w podróż do przyjaciela.
Szedł w dół i w górę , w dół i w górę, w dół i w górę.
Gdy doszedł, zapukał : Puk , puk
Posłuchał, lecz nikt nie odpowiadał,
Zapukał jeszcze raz.
Usłyszał chrapanie, więc wrócił do domu.
Szedł w dół i w górę , w dół i w górę, w dół i w górę.
Doszedł do domu, otworzył drzwi, wszedł do środka i zamknął za sobą drzwi.

Trzeciego dnia oboje wstali i postanowili się odwiedzić.
Szli w górę, w dół , w górę, w dół, w górę , w dół
I spotkali się na wzgórzu.
Pogadali, pogadali i buziaka sobie dali.
Wieczorem wracali do domków.
Szli w górę, w dół , w górę, w dół, w górę , w dół.
Otworzyli drzwi, weszli do domku i zamknęli drzwi za sobą.

4. „Niespodzianka dla wiewiórki” – zabawa ruchowo- naśladowcza przy muzyce KLANZA.
Dzieci robią niespodziankę dla wiewiórki. Pieką ciasto, którym wiewiórka będzie mogła poczęstować gości, którzy nie śpią w norach zimą.
Zabawa przy muzyce: naśladowanie pieczenia ciasta:, wrzucania jajek, wrzucanie orzechów i żołędzi, wyrabiania, pieczenia dekorowania i częstowania gości.

5. „Jak trafić do domu? ”- zabawa ortofoniczna z elementem klasyfikacji.
Dzieci losują kartoniki ze zwierzętami (wiewiórka, niedźwiedź, dzik, wilk, jeż) W sali znajdują się ilustracje z dziuplą, gawrą, zaroślami, norą. Dzieci poruszają się w rytm tamburyna. Na sygnał dźwiękowy idą do odpowiedniego domku. Naśladują dźwięki wydawane przez zwierzęta. Następnie wymieniają się kartonikami i zabawa się powtarza.

6. „Pożegnanie niedźwiedzia”- zabawa taneczna z rekwizytem.
Dzieci otrzymują kolorowe chustki i tańczą przy piosence. N. wyjaśnia, że na pożegnanie ludzie przytulają się do siebie, podają sobie dłoń, lub machają ręką lub np. chusteczką.


Ref. Hej chusteczko, hej chusteczko słuchaj mnie. Jeśli zechcesz dziś nauczę tańczyć Cię .
1. Wirujemy wkoło, bardzo nam wesoło wirujemy Ty i ja/ raz i dwa. /x2
2. Poskaczemy sobie, tańczą nóżki obie poskaczemy Ty i ja
3. Cwałujemy bokiem, szybko raźnym krokiem cwałujemy Ty i ja.
4. Malujemy koło, bardzo nam wesoło, malujemy raz i dwa.
5. Podrzucamy w górę tę niebieska chmurę, podrzucamy Ty i ja.
6. Z ogonkiem biegamy, chusteczką machamy, pomachamy razi dwa.

7. Ewaluacja
Przyklej uśmiechniętą minkę przy zabawie, która Tobie i Twojemu dziecku podobała się najbardziej.

Opracowała:  Aneta Światłoń



Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: