Wychowawca jako mediator w konfliktach dziecko – dziecko

Opracowała Małgorzata Olesiak-Zdonek
Nauczyciel mianowany
Przedszkola Miejskiego nr 15 w Będzinie

Ówczesny świat, określany jest mianem świata brutalnego i złego – co nieodłącznie związane jest z agresją, która przemawia wszędzie. Dlatego, tez przed edukacją piętrzą się nowe i coraz trudniejsze zadania. Przemiany systemowe zmuszają polskie rodziny do modyfikacji stylu i tempa życia. Nie wszyscy w tej sytuacji zapewniają właściwe oparcie , uwagę i czas swoim dzieciom.

Zatem, rosnąca agresja (często zauważalna już w przedszkolach) w interakcjach dzieci tych najmłodszych staje się faktem. Wówczas powstaje wielki niepokój oraz lęk a tym samym wołanie o pomoc dorosłych – w tym przypadku pedagogów.

Proces wychowania dokonuje się m.in. w przedszkolu, które jest bardzo ważne ale nie jedyne do ukształtowania osobowości ludzkiej. Nie mniej jednak trafiają do niego dzieci z różnych środowisk z różnymi przekonaniami, postawami, uczuciami i cechami charakteru . Współczesne społeczeństwo narzuca nauczycielowi wiele obowiązków, wykraczających poza tradycyjny zakres zadań wychowawczo – dydaktycznych. Naszym zadaniem – nauczycieli jest wytworzenie sytuacji, w której dzieci będą się czuły bezpiecznie, będą zdobywały wiedzę i doświadczenie oraz rozwijały się wszechstronnie ale najważniejszym celem do zrealizowania w ówczesnym świecie jest nauczenie ich traktowania pozostałych godnie i z szacunkiem. Zatem, nauczyciel jest człowiekiem społeczeństwa, w którym żyją dzieci a jego zadania i cele są szczegółowo określone przez funkcje jakie pełni w danych placówkach. Okazuje się, że nie jest on jedynie kimś, kto przynosi i przekazuje starannie przygotowane z góry wiadomości .

Czy nauczyciel tego chce, czy nie, ma on odgrywać rolę psychoterapeuty, często nawet już na poziomie nauczania początkowego. Dlatego musi być przygotowany do rozwiązywania nieprzewidzianych sytuacji jakie mogą powstać już w przedszkolu. Musi być mediatorem swoich najmłodszych i przeprowadzać mediacje, czyli proces mający na celu porozumienie się pokrzywdzonego ze sprawcą ( dziecko – dziecko) w obecności osoby neutralnej i bezstronnej ( nauczyciel) a w efekcie dojście do ugody ( consensusu). Dlaczego zatem mediacja?, ponieważ stwarza warunki do szybkiego rozwiązywania zaistniałego konfliktu a ponadto umożliwia odreagowanie emocji, wyrażenie swoich uczuć, pozbycie się lęku, zadośćuczynienie moralne i wspólne wypracowanie porozumienia. Cele te są bardzo istotne podczas procesu wychowawczego już na poziomie przedszkola. Dlatego zadajmy sobie pytanie, czy wszyscy nauczyciele, pedagodzy są mediatorami? I czy dostrzegają potrzeby szkolenia się w zakresie sztuki konstruktywnego rozwiązania problemów tj. negocjacji i mediacji.

Uważam, iż nauczyciele od zawsze pomagają rozwiązać konflikty a zauważalne to już w przedszkolu. Tego bowiem wymaga m.in. program wychowania, którym objęte są dane placówki wychowawczo-dydaktyczne. Natomiast poczucie bezradności i bezsilności wobec skłóconych stron, może wynikać z braku profesjonalnego przygotowania i poczucia kompetencji w dziecinie rozwiązywania sporów międzyludzkich.




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: