Scenariusz zajęcia z zakresu terapii pedagogicznej z wykorzystaniem techniki malowania dziesięcioma palcami pt. „Pszczółki”

Cele

Dziecko:
– kształci wyobraźnię ruchową
– potrafi rozładować napięcie
– ćwiczy koncentrację uwagi
– rozwija umiejętność rozpoznawania i nazywania emocji

Pomoce:

ilustracje pszczoły z miną wesołą i smutną, farby plakatowe, muzyka relaksacyjna oraz muzyka szybka i wolna

Przebieg zajęć:
1. „W ulu”- zabawa na powitanie. Każde dziecko („pszczółka”) wita się z każdym przez dotknięcie się brzuchami.
2. „Głośno, cicho”. Dzieci naśladują brzęczenie pszczół (na dźwięk tamburyna głośno, a na dźwięk kołatki cicho).
3. „Zabawy w ulu”. Dzieci poruszają się dowolnie z rytmem i nastrojem słuchanej muzyki.
4. „Smutna i wesoła pszczółka”. Oglądanie ilustracji przedstawiających pszczoły, określanie ich nastroju. Wypowiedzi dzieci na temat: „po czym poznałem, że pszczółka jest wesoła czy smutna”
5. „Dokończ zdanie”. Uczestnicy zabawy siedzą w kręgu. Kończą zdania: „Jestem wesoły, gdy…”, „Jestem smutny, gdy…”
6. „O czym opowiada muzyka”- interpretacja plastyczna utworu muzycznego. Po wysłuchaniu utworu nauczyciel zachęca dzieci do wypowiedzi: „Czy muzyka była smutna, czy wesoła?”, „Co wyobrażałeś sobie podczas słuchania utworu?”

Wykorzystanie techniki malowania dziesięcioma palcami.
Nauczyciel wypowiada następującą instrukcję: „W tych miseczkach jest farba, nie będziemy używać pędzli, mamy przecież dziesięć palców, pięć na jednej ręce i pięć na drugiej. Możesz malować to, co podpowiada ci muzyka”.
Zachęcenie dzieci do wypowiedzi na temat swoich wrażeń podczas malowania tą techniką. Prezentacja prac i nagradzanie ich oklaskami.

7. „Pszczoła Słoduszka”- bajka relaksacyjna. Dzieci leżą wygodnie na plecach. Nauczyciel opowiada bajkę, w tle słychać spokojną, kojącą muzykę.

„Pszczoła Słoduszka”

Zbliżało się lato. Słońce coraz mocniej grzało. Słoduszka od rana zbierała z kwiatów słodki nektar. Nagle poczuła zmęczenie. Ile to jeszcze kwiatów muszę odwiedzić? Zaczęła liczyć: jeden, dwa, trzy…jedenaście, dwanaście (przy liczeniu należy zwolnić tempo.

Położyła się wygodnie na dużym liściu, rozluźniła zmęczone nóżki i łapki, zamknęła oczy. Jej brzuszek zaczął spokojnie oddychać.” Jak mi dobrze, słyszę tylko piękną, cichą muzykę”- pomyślała Słoduszka. „Moja prawa łapka staje się coraz cięższa, nie chcę mi się jej podnieść. Moja lewa łapka staje się leniwa, nie chce mi się jej podnieść. Tylko mój brzuch równiutko, spokojnie oddycha. Prawa noga z przyczepionym woreczkiem miodu staje się ciężka, coraz cięższa i cięższa. Nie chcę mi się jej podnieść. Głowa jest tak wygodnie ułożona. Jestem spokojna, słyszę piękną muzykę. Czuję jak słońce ogrzewa moje nogi i łapki. Jest mi coraz cieplej… całe ciało jest przyjemnie ogrzane słońcem. Jestem spokojna, czuje się bezpiecznie. Jeszcze przez chwilę w ciszy posłucham tej pięknej muzyki (Ogarnie mnie senność).

8. Pożegnanie. Siad w kręgu, korekcja postawy, pochwalenie dzieci.

Opracowała mgr D.Droździk




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: