Scenariusz zajęcia terapeutycznego z elementem metody ruchu rozwijającego W.Sherborne

Temat: „Radość o poranku”

Cele

Dziecko:

  • Doskonali koordynację wzrokowo – ruchową
  • Kształtuje poczucie bezpieczeństwa, akceptacji samego siebie, swojego ciała
  • Kształtuje więzi z rodzicami
  • Rozpoznaje i nazywa emocje

Pomoce:

Muzyka o różnorodnym tempie i charakterze
Instrumenty perkusyjne: kołatka, grzechotka, bębenek

Przebieg zajęć:

1. Muzyczne powitanie.

Każde dziecko śpiewa swoje imię z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych.

2. Zabawa ruchowa pt. „Słuchaj bębenka”. Dzieci tańczą do muzyki. Starają się poruszać zgodnie z tempem i dynamiką utworu. Gdy muzyka umilknie słychać bębenek, który zaczarowuje dzieci w : miłego kotka, złego psa, sennego misia. Muzyka i bębenek pojawiają się razem na przemian. Charakter muzyki zminia się.

3. Dokończ zdanie. Uczestnicy zabawy wraz z mamami siedzą w kręgu. Dokańczają zdanie: „Jestem wesoły, gdy…”

4. ,,Zabawy z mamą”- ćwiczenia „z” w parach według metody ruchu rozwijającego W. Sherborne :

– “Lustro”- rodzice i dzieci siedzą naprzeciwko siebie, dziecko wykonuje dowolne ruchy, gesty, wykorzystuje mimikę twarzy, rodzic naśladuje ruchy dziecka- zmiana ról.
– Dziecko leży na podłodze, rodzic turla go w różne strony – zmiana ról.
– “Naleśnik”- dziecko leży na plecach, na podłodze, rodzic “zwija go w naleśnik”, “smaruje dżemem, posypuje cukrem, kroi” – zmiana ról.
– Dziecko i rodzic siedzą na podłodze w siadzie prostym, opierają się plecami o siebie, dziecko pcha plecami rodzica- zmiana ról.
– “Wóz”- rodzic ciągnie za kostki dziecko, które leży na plecach.
– Dziecko siada przy nodze rodzica, obejmuje ją rękoma, ten powoli idzie ciągnąc dziecko.
– “Fotelik”- rodzic w siadzie skrzyżnym, dziecko siada opierając się plecami o rodzica, kołysanie dziecka przy dźwiękach muzyki klasycznej, relaksacja.
– “Tunel” – rodzic w klęku podpartym, dziecko przechodzi pod rodzicem.
– Prowadzenie ślepca – rodzic ma zamknięte oczy, dziecko prowadzi go po sali – zmiana ról.
– “Krokodyl”- rodzic leży na brzuchu, dziecko kładzie się na niego tak, by brzuchem dotykać pleców rodzica. Rodzic wozi dziecko po sali

5. Zabawa wyciszająca „Cicho jak myszki”

Dzieci siedzą wygodnie i zamykają oczy. Jedno z nich próbuje skradać się po całym pomieszczeniu cicho jak myszka. Reszta dzieci próbuje usłyszeć z zamkniętymi oczami, gdzie myszka właśnie się znajduje. Wyciągniętym ramieniem i palcem wskazującym dzieci pokazują kierunek, w którym – jak przypuszczają – znajduje się myszka.

6. Pożegnanie. Siad w kręgu, korekcja postawy, pochwalenie dzieci, pożegnanie rodziców.

Opracowała mgr W.Puz




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: