Scenariusz zajęć “W Krainie Życzliwości”

Temat: „ W Krainie Życzliwości ”- zabawy o charakterze prospołecznym.

CEL OGÓLNY:
Kształtowanie umiejętności wyrażania życzliwości poprzez aktywność intelektualną, ruchową i plastyczną.

CELE OPERACYJNE:
DZIECKO:
– wykonuje masaż uszu zgodnie z instrukcją prowadzącej
– uważnie słucha tekstu czytanego przez nauczyciela
– wypowiada swoje myśli , skojarzenia związane z pojęciem życzliwość
– potrafi czytać globalnie wyrazy: tak, nie
– rozróżnia zachowania pozytywne i negatywne
– udziela wsparcia i pomocy podczas zabawy
– potrafi współdziałać w parze
– czerpie radość z uczestnictwa w zabawie
– wykonuje upominek dla drugiej osoby

METODA: słowna, oglądowa, czynna

FORMA ZAJĘCIA – indywidualna, w parach, z całą grupą

POMOCE: tekst opowiadania „ Zaczarowany flet”, sylwety ilustrujące treść, karton z sylwetą serca, napisy tak/nie dla każdego dziecka, kartonowe serduszko, płyta CD z nagraniem utworu „ Podajmy sobie ręce”, papierowe kółka w różnych kolorach, drewniane patyczki, klej, flamastry

PLANOWANY PRZEBIEG ZAJĘCIA:

1. Powitanie – przedszkolaki stają w kole i witają się ze sobą:
N: witamy się słowami
D: dzień dobry
N: witamy się gestami
D: machajmy
N: witamy się mimiką twarzy
D: uśmiechy.

2. Przygotowanie do zajęć- wykonanie ćwiczenia „ Kapturek myśliciela”- elementy
kinezjologii edukacyjnej

3. Słuchanie opowiadania pt „ Zaczarowany flet” ilustrowanego sylwetami.
Rozmowa na temat treści opowiadania. Próby nazywania zachowania postaci z
opowiadania oraz ocena zachowania – pozytywne czy negatywne.

4. „ Serduszko”- ćwiczenie twórcze : dzieci podają skojarzenia do pojęcia „życzliwość”.
Nauczyciel zapisuje propozycje na kartonowym sercu. Próbują odpowiedzieć na
pytanie: Gdzie mieszka życzliwość?

5. Zabawa tak czy nie – nauczyciel podaje kilka przykładów różnych zachowań, zadaniem
dzieci jest ocenienie czy to jest postępowanie życzliwe czy nie przy użyciu kartoników z
napisami: tak, nie.

6. Zaproszenie do Krainy Życzliwości. Utworzenie przez dzieci łańcucha przyjaźni i
symboliczne przekazanie z rąk do rąk serduszka –symbolu przyjaźni, miłości i dobroci.

7. Zabawa ruchowa „Wzajemna pomoc”.
Dzieci spacerują parami po sali. Na hasło nauczyciela zatrzymują się, a następnie wykonują
polecenia:
– jest ślisko, pomóż koledze iść po śliskim chodniku,
– pada deszcz, weź kolegę pod parasol,
– pomóż koledze znaleźć zaginiony klucz,
– kolega jest smutny, pociesz go,
– idziemy uśmiechając się do siebie.

Nauczyciel prosi dzieci o udzielenie odpowiedzi : jak czuliście się pomagając koledze ?,
jak czuliście się , kiedy otrzymaliście pomoc?

8. Zabawa w parach do piosenki „ Podajmy sobie ręce”. Podczas refrenu dzieci tańczą parach,
w drugiej części klaszczą w dłonie partnera.

9. Praca plastyczna „ Upominek dla przyjaciela”. Wykonanie papierowego kwiatka z
kółek. Obdarowanie nim koleżanki, kolegi z grupy. Podziękowanie za wspólną zabawę.

opracowała Katarzyna Bulik

Zaczarowany flet

Za górami, za morzami, w lesie niedaleko czarodziejskiej góry, znajdowała się Kraina Życzliwości. Mieszkali w niej krasnale ze swoim królem. Król był bardzo dobry dla krasnali i dba o swój lud. Co dzień grał krasnalom melodię na czarodziejskim flecie, sprawiając, że wokół panowała dobroć i radość. Zaczarowany flet był pilnie strzeżony przez króla i nikt nie wiedział, gdzie się znajduje.
Na szczycie czarodziejskiej góry mieszkał zły czarnoksiężnik. Kiedyś też mieszkał w Krainie Życzliwości ale został wypędzony za złe zachowanie. Czarnoksiężnik utrudniał życie krasnalom, rzucając na nich zaklęcia, jednak moc króla była silniejsza, niż czary czarnoksiężnika. Czarnoksiężnik postanowił wykraść czarodziejski flet. Do tej pory nie miał wystarczającej mocy , aby to zrobić.
– Krasnale, miejcie się na baczności! – wykrzykiwał przygotowując magiczną miksturę, która miała sprawić, że stanie się niewidzialny.
– -Ha, ha! Teraz już wam nic nie pomoże! – odgrażał się czarnoksiężnik. – Zostanę waszym królem i zapanuje złość.
Czarnoksiężnik przygotował flet wyglądający tak samo, jak czarodziejski flet krasnali, wypił miksturę i zakradł się do komnaty króla. Poczekałam, aż król schowa swój flet i zmęczony zaśnie. Wtedy zamienił flety i wrócił na czarodziejską górę.
Król, nic nie podejrzewając, jak co dzień rano, wstał, by przywitać swoich poddanych zaczarowaną melodią.
– Witam moich ukochanych krasnali – rzekł i zaczął grać na flecie. Jednak flet nie grał zaczarowanej melodii. Wszyscy poddani czekali z nadzieją ale na próżno.
– To zły czarnoksiężnik wykradł flet – wykrzyknął król, bo był bardzo mądrym krasnalem i wszystkiego się domyślił.
W tym momencie zapanował nadciągnęły chmury, zrobiło się ciemno, a krasnale zaczęły krzyczeć na siebie i kłócić się. Czary złego czarnoksiężnika zaczęły działać. Król próbował przemówić do swoich poddanych ale nikt go nie słuchał. Postanowił uratować swoją Krainę.
Wziął inny zaczarowany flet, o którym nikt nie wiedział i poszedł na szczyt czarodziejskiej góry. Ten flet miał taką moc, że król grając na nim i idąc tyłem mógł stać się olbrzymem. Kiedy król dotarł na szczyt góry, wszedł do jaskini czarnoksiężnika, idąc tyłem, grał na flecie.
Zamienił się wtedy w strasznego olbrzyma, którego nawet czarnoksiężnik się przestraszył, że nawet nie zdążył rzucić żadnego zaklęcia i uciekł tak daleko, że nie potrafi odnaleźć drogi powrotnej. Wraz z czarnoksiężnikiem uciekł mrok i całe zło.
W Krainie Życzliwości znów zapanowało szczęście i zgoda. Krasnale były radosne, a wraz z nimi ich król. Zło już im nie zagrażało. Zwalczyła je dobroć.




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: