Scenariusz zabawy badawczej “Gdzie jest powietrze?”

Prowadząca: Wiesława Kubiak
Grupa: 5- 6 latki

Cele operacyjne:
– dziecko wie, że powietrze jest wszędzie wokół nas
– dziecko zna znaczenie powietrza w życiu ludzi, zwierząt i roślin
– dziecko potrafi obserwować ruch, kierunek i siłę powietrza

Przebieg:
1. Marsz ze śpiewem piosenki pt. “Wiatr psotnik”.
2. Otworzenie niespodzianki “Paczki w paczce”
a. Pierwsza paczka zawiera bardzo dużą ilość balonów (więcej niż dzieci w grupie)
– ćwiczenia oddechowe
b. Druga paczka zawiera różne przedmioty (piórka, szyszki, bibułki, skrawki
lekkich i ciężkich materiałów…).
-zabawa dydaktyczna “Co unosi się w powietrzu?”
c. Paczka trzecia zawiera woreczki foliowe.
-zabawy ruchowe: “Łapiemy powietrze”, “Robimy wiatr”
d. Paczka czwarta zawiera świeczki i osłony.
-doświadczenie
e. Paczka piąta zawiera wiatraczki, patyczki z kolorową krepą, wstążki…
-zabawy ruchowe w ogródku przedszkolnym

Nauczycielka proponuje dzieciom marsz z paskami krepy (dzięki nim widoczny jest ruch powietrza).

Pani woźna wnosi dużą paczkę. Informuje, że jest ona zaadresowana do pani i dzieci z naszej grupy.
Dzieci dziękują za dostarczenie przesyłki, rozwiązują dużą kokardę i odczytują wraz z panią napis na paczce:
“Bawcie się wesoło i szukajcie powietrza wkoło”.

Nauczycielka z dziećmi otwiera duży karton. Okazuje się, że w nim są kolejne.

Dzieci dmuchają balony. Nauczycielka bawi się wraz z dziećmi i głośno
“sobie” zadaje pytanie: “Dlaczego ten balon rośnie?”,a przy wypuszczaniu powietrza stwierdza:

“A teraz maleje “Dlaczego?”

Dzieci chcąc pomóc pani interesują się jej problemem i szukają odpowiedzi…
Krótka rozmowa nt. “Co to jest powietrze?”

Nauczycielka stwierdza, że chce pobawić się 2 balonami, ale podrzuca je a one szybko spadają i ciągle trzeba je dmuchać.
Dzieci proponują zawiązanie balonika np. sznurkiem. Nauczycielka wykonuje polecenie dzieci
– pierwszy zawiązany balonik unosi się w powietrzu.
Nauczycielka dmucha drugi balon tak mocno, że “przypadkiem” pęka
– pyta dzieci: “Ojej, a gdzie jest teraz powietrze z balonika?”
Po kilku takich zabawach dzieci na pewno będą wiedziały że powietrze jest wszędzie wokół nas.

Dzieci samodzielnie segregują zawartość paczki, eksperymentując przy tym.
Dzielą przedmioty na te, które unoszą się w powietrzu i na te, które natychmiast spadają.

(zauważają, że jest to zależne od ciężaru)
Chętne dzieci eksperymentują dalej – dzielą przedmioty na te, które unoszą się szybciej i te,

które unoszą się wolniej. (zauważają, że jest to zależne nie tylko od ciężaru, ale też od siły wiatru)

Dzieci poruszając się po sali łapią w woreczki powietrze (mogą je zawiązać, porównywać wielkość, szybkość spadania).

Dzieci zastanawiają się nad tym, jak zrobić wiatr. Dmuchają, ruszają szybko ręką, materiałem, woreczkami foliowymi, kartką papieru…
(zauważają zależności między siłą wiatru a wysokością unoszonych przedmiotów oraz kierunkiem wiatru a kierunkiem poruszania się ciał)

Nauczycielka podpala świeczki, niektóre przykrywa osłoną inne nie. Dzieci obserwują.

Świeczki pod osłoną szybciej gasną – jest tam małopowietrza.
(dzieci zauważają, że powietrze potrzebne jest do spalania)

Dzieci omawiają wygląd niespodzianek, zastanawiają się jak można je wykorzystać.
Nauczycielka proponuje zabawy w ogrodzie.
Dzieci bawiąc się obserwują zachowywanie się ciał w powietrzu.




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: