Scenariusz uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka

Opracowała: Joanna Gawron, Iwona Stefaniuk na podstawie opracowania Katarzyny Bayer i Adama Wacławskiego „Smyki słuchają klasyki – przedstawienia dla dzieci” wyd. Akord – Śpiewające Brzdące, Poznań 2009 oraz własnych opracowań, materiałów i pomysłów.

Cel główny: Wzmocnienie więzi emocjonalnej z rodziną, kształtowanie uczucia przywiązania i szacunku do dziadków.

Cele ogólne:

–        uczenie sposobów wyrażania uczuć i szacunku do osób starszych;

–        przyzwyczajanie do kulturalnego zachowania się wobec swoich dziadków podczas składania życzeń;

–        kształtowanie więzi uczuciowej z rodziną.

Cele operacyjne:

–        wie, w jaki sposób może wyrazić swoje uczucie do swoich dziadków;

–        potrafi okazać szacunek w stosunku do osób starszych

–        potrafi kulturalnie zachować się wobec swoich dziadków i osób starszych;

–        potrafi, złożyć życzenia swoim najbliższym.

Metody:

–        słowna;

–        czynna.

Formy:

–        występ indywidualny;

–        występ grupowy.

Przebieg:

I Część teatralna

Ustawienie aktorów przed odsłoną:

–        Fryderyk Chopin przy fortepianie – z lewej strony (w głębi),

–        Kwiaty  stoją w rozsypce po całej scenie w umówionych miejscach,

–        Motyle zajmują miejsca z boku sceny, za kurtyną,

–        Biedronki zajmują miejsc a z boku sceny, za kurtyną,

–        Narrator – z boku sceny, za kurtyną.

Fortepian Fryderyka jest zrobiony z materiału, który jest narzucony na kaloryfer. Na czarnym materiale naklejone są wykonane z papieru paski białe i czarne – to klawisze fortepianu.

Rozpoczęcie:

Nauczyciel (wychodzi na środek sceny i mówi):

Serdecznie witamy przybyłych gości . Cieszymy się bardzo, że Państwo zechcieli zaszczycić swoją obecnością nasze przedstawienie.

W związku z 200 rocznicą urodzin naszego wielkiego kompozytora obchodzoną w roku 2010, a także ogłoszeniem roku 2010 rokiem Chopinowskim nasza grupa dla uczczenia tego wydarzenia zorganizowała przedstawienie dotyczące życia i twórczości Fryderyka Chopina, aby poprzez wspólną zabawę i oglądanie przedstawienia ukazać postać, przybliżyć życie i twórczość jednego z najbardziej znanych polskich pianistów i kompozytorów światowego formatu. Zapraszamy na przedstawienie i życzymy miłego oglądania!

Narrator – Motylek (wychodzi na środek sceny, kłania się gościom i mówi):

Gości miłych dziś witamy,

Przedstawienie dla was mamy

O kimś bardzo, bardzo znanym,

Fryderykiem nazywanym.

(Narrator opuszcza środek sceny i dołącza do jednego z kwiatków. Siada przy nim).

Fryderyk „zaczyna grać” –odtwarzamy ścieżkę z płyty – Polonez  op. 40 nr 1 A-dur Fryderyka Chopina.

W czasie „grania” utworu prze Fryderyka motyle wbiegają na scenę i siadają przy umówionych kwiatkach.

Królowa motyli (wychodzi na środek sceny, staje koło umówionego kwiatka i rozgląda się wokoło):

A któż to tak pięknie dziś gra

I skąd muzyka dobiega ta?

(Królowa motyli siada koło kwiatka).

Motyl (wstaje i mówi przy swoim kwiatku wskazując na Fryderyka):

Jest tu chłopiec na polanie, siedzi tam przy fortepianie.

(Motyl siada koło kwiatka).

Motyl (wstaje i mówi przy swoim kwiatku):

W Żelazowej Woli mieszka,

Gdy ma koncert tłum się zjeżdża.

(Motyl siada koło kwiatka).

Motyl (wstaje i mówi przy swoim kwiatku):

Gra koncerty dla cesarzy,

Królów wielkich, dygnitarzy.

(Motyl siada koło kwiatka).

Królowa motyli (wstaje i mówi przy swoim kwiatku podnosząc rękę):

Dość gadania!

Chcę go poznać osobiście,

Z moją świtą oczywiście.

(Królowa motyli podchodzi do Fryderyka, a za nią motylki i siadają przy Fryderyku dookoła).

Jestem królową na tej polanie,

Przedstaw się proszę teraz ty, Panie.

(Fryderyk wstaje, składa ukłon Królowej).

Fryderyk Chopin (z dostojną miną):

Fryderyk Chopin, geniusz od dziecka,

Muzyka we mnie, w mym sercu mieszka.

Mój pierwszy utwór skomponowałem,

Kiedy lat siedem zaledwie miałem.

Kwiatki i Motylki (wszyscy razem):

Tak, to prawda!

My to wiemy już od dawna…

Motyl (wstaje i mówi z  zaciekawieniem):

Ile Chopinie lat wtedy miałeś,

Kiedy swój pierwszy koncert zagrałeś?

(Motyl siada koło Fryderyka).

Fryderyk Chopin (z dumą):

Swój pierwszy koncert w Warszawie dałem,

W wieku lat ośmiu w pałacu grałem.

Fryderyk siada przy fortepianie i „zaczyna grać” –odtwarzamy ścieżkę z płyty – Polonez  op. 53 A-dur Fryderyka Chopina.

W czasie „grania” utworu prze Fryderyka biedronki wbiegają na scenę i siadają w odpowiednim miejscu przy swoich kwiatkach.

Królowa Motyli (wstaje i mówi podniesionym głosem):

Ejże, ejże! W kropki panie!

Skąd wy tutaj na polanie?

(Królowa siada koło Fryderyka).

Biedronka (wstaje i mówi ze zdziwieniem zwracając się w stronę Królowej):

Wprost z Paryża leciałyśmy,

Ledwie tutaj dotarłyśmy.

(Biedronka siada koło kwiatka).

Motyl (wstaje i mówi rozkazująco, wskazując ręką w powietrze):

Nie ma tu nic do szukania!

Lećcie dalej, bez gadania!

(Siada koło Fryderyka).

Biedronka (wstaje i mówi z oburzeniem):

Ale, ale Drogie Panie!

To niegrzeczne zachowanie!

My na koncert przybyłyśmy,

Zaproszenie dostałyśmy.

(Biedronka podbiega do Królowej motyli i wręcza jej zaproszenie. Potem wraca na swoje miejsce koło kwiatka i siada).

Biedronka (wstaje i tłumaczy):

Raz do roku Polak Wielki,

Daje właśnie tu koncerty.

(Biedronka siada koło kwiatka).

Motyl (wstaje i mówi zdenerwowanym, uniesionym głosem):

To jest koncert dla królowej

I gra dla niej dziś pan Chopin.

(Motyl siada koło Fryderyka).

Biedronka (wstaje i mówi):

Właśnie, właśnie… My go znamy,

Gdyż we Francji mieszkał z nami.

(Biedronka siada koło kwiatka).

Biedronka ( wstaje i mówi z dumą):

Mieszkał z nami i pracował,

Swe utwory komponował.

(Biedronka siada koło kwiatka).

Kwiatki  i Motylki (wszystkie chórem):

Tak, to prawda,

My to wiemy już od dawna…

Biedronka (wykonuje krok do przodu w kierunku motyli, łapie się za boki i mówi przemądrzale):

A wy macie zaproszenia?

Bo jak nie to do widzenia!

(Biedronka siada koło kwiatka).

(Motylki patrzą na siebie ze zdziwieniem, a Fryderyk wstaje).

Fryderyk Chopin (wstaje i mówi łagodnym głosem):

Nie ma po co się tak kłócić,

Lepiej razem nam zanucić.

Teraz zagram coś dla ucha,

Można tańczyć lub posłuchać.

Fryderyk siada przy fortepianie i „gra” –  odtwarzamy ścieżkę z płyty – Walc E-dur op. 18 Brylantowy.

Królowa Motyli (wstaje i mówi do biedronek z zachwytem):

Ta muzyka jest wspaniała.

(Królowa siada koło Fryderyka).

Biedronka (wstaje i mówi z radością w głosie):

Powiem więcej – doskonała!

(Biedronka siada koło kwiatka).

Kwiatki  i Motylki (wszystkie razem):

Tak, to prawda!

My to wiemy już od dawna…

Na zakończenie przedstawienia Fryderyk Chopin „gra” – odtwarzamy  ścieżkę z płyt – Walc Nr 7

cis-moll op. 64 Nr 2. W tym czasie, gdy utwór jest odtwarzany, motylki  i Królowa motyli opuszczają Fryderyka. Wstają i wracają do kwiatków koło biedronek, na swoje miejsca.

Zakończenie przedstawienia teatralnego:

Dzieci-aktorzy łapią się za ręce, wychodzą na środek sceny i kłaniają się razem z nauczycielkami.

Nauczyciel (mówi):

Dziś wysłuchaliśmy fragmentów następujących utworów Fryderyka Chopina:

–        Polonez  op. 40 nr 1 A-dur,


–        Polonez  op. 53 A-dur,

–        Walc E-dur op. 18 Brylantowy,

–        Walc Nr 7 cis-moll op. 64 Nr 2.

II Część artystyczna

Ustawienie aktorów:

Dzieci wypowiadają swoje kwestie w trójkach, ponieważ stoją nadal tak jak na przedstawieniu o Fryderyku Chopinie (Kwiatek, motylek, biedronka).

Piosenka “Piosenka na powitanie”.

1.       W naszej grupie wyjątkowo,

Tak odświętnie, nietypowo.

Uroczystość zacząć czas,

Pięknie więc witamy Was.

Ref. Ślicznie gościom się kłaniamy, (dzieci kłaniają się),

Niespodzianki dla Was mamy. (dzieci machają rękami),

Bijcie brawa cały czas, (dzieci klaszczą w dłonie),

Wnuki będą bawić Was. (dzieci obracają się dookoła siebie).

2.       Dziś kwiatuszki przytupują,

A żabeczki podskakują,

Każdy z nich pokazać chce,

Że potrafi bawić się.

Ref. Ślicznie gościom się kłaniamy…

KONCERT ŻYCZEŃ DLA BABCI I DZIADKA
Dziewczynki
Dzisiaj jest Dzień Babci i święto Dziadziusia,
O tym dniu pamięta każda mała wnusia.
Chłopcy
My – wasi wnuczkowie – również pamiętamy
I swoim najbliższym życzenia składamy.
Dzieci (trójka)
Zdrowia, szczęścia i słodyczy
Babci i Dziadziowi wnuczek dzisiaj życzy!

Piosenka o babci „Babciu miła”.

1.       Babciu, babciu, babciu moja miła,

Cóż dla ciebie mogę zrobić dziś?

Tak bym chciała byś wesoła była

I radosna jak słoneczka dwa.

2.       Może zrobię dla ciebie ciasteczka

I ubiorę je w serduszka dwa.

Abyś byłą zawsze uśmiechnięta,

Kupię Tobie kwiatki, kwiatki dwa.

3.       I pójdziemy razem tak przed siebie,

Pooglądać ten cudowny świat.

Babciu, babciu, bardzo kocham ciebie,

Babciu droga, babciu żyj sto lat!
Dzieci (trójka)
W poniedziałki pomyślności,
a we wtorki kosz radości!
Dzieci (trójka)
W środy, czwartki, precz zmartwienia!
Niech i w piątki strapień nie ma!
Dzieci (trójka)
Na soboty i niedziele
życzę odpoczynku wiele.
Dzieci (trójka)
To nie koniec życzeń jeszcze!
Emerytury życzę Wam większej.
Dzieci (trójka)
Życzymy Ci, Babciu żebyś się czuła co dzień jak królowa
Żeby Cię o nic nie bolała głowa.
Dzieci (trójka)
A Tobie, Dziadku, czego życzyć mamy?
Żebyś u Babci miał tak jak u mamy.

Piosenka o dziadku „Dziadziuś i ja”.

1.       Co dzień razem wychodzimy,

Czy jest słońce, czy jest mgła,

Bo do pracy idzie dziadziuś,

Do przedszkola idę ja.

Ref. To jest najmilsza chwila dnia,

Gdy tak idziemy dziadziuś i ja.

To jest najmilsza chwila dnia,

Gdy tak idziemy dziadziuś i ja.

2.       Dziadziuś wszystko mi tłumaczy,

Bo mój dziadziuś wszystko wie.

Rozmawiamy całą drogę,

Często też śmiejemy się.

Ref. To jest najmilsza chwila dnia,

Gdy tak idziemy dziadziuś i ja.

To jest najmilsza chwila dnia,

Gdy tak idziemy dziadziuś i ja.

3.       Dziadziuś trzyma mnie za rękę,

Ja dziadziusia trzymam też.

Dwaj mężczyźni maszerują,

Dobrze nam ze sobą jest.

Dzieci (wszystkie)
A jak już się spełnią te nasze życzenia,
Gdy w domu nie będzie już nic do zrobienia,
Wtedy się Dziadkowie odświętnie ubierzcie
I swoje Babcie na spacer zabierzcie.

Dziecko
A tak przy okazji… zaproście też nas,
Dzieci (wszystkie)
Bo bardzo lubimy spędzać z Wami czas!
Żyjcie nam 100 lat!
Słońce niech Wam świeci
Na co dzień i od święta.
Tego Wam życzą kochające wnuczęta.

Zakończenie:

–        Złożenie życzeń, zaśpiewanie sto lat, rozdanie przygotowanych wcześniej prezentów.

–        Wspólne zabawy z babcią i dziadkiem oraz poczęstunek.

Opracowała:

Joanna Gawron,

Iwona Stefaniuk.



Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: