Scenariusz hospitacji doradczo-doskonalącej z zakresu edukacji przyrodniczej

Prowadzący nauczyciel: mgr Joanna Gawron.
Wiek dzieci: 3, 5, 6-latki.

TEMAT: W zimne dni pamiętajmy o czapkach i szalikach.

CELE OGÓLNE:
• Kształtowanie nawyku dbania o zdrowie własne i innych poprzez odpowiednie ubieranie się zimą,
• Rozwijanie umiejętności dopasowania odpowiedniego ubioru do pogody,
• Poszerzanie wiadomości na temat zjawisk atmosferycznych i pogody.

CELE SZCZEGÓŁOWE:

Dziecko 5, 6-letnie:
• Nazywa ubrania zimowe i letnie,
• Ubiera się stosownie do pogody, potrafi to wyjaśnić,
• Potrafi samodzielnie i prawidłowo zawiązać szalik,
• Segreguje szaliki według długości i szerokości,
• Zna i przestrzega zasady ubierania się odpowiednio do temperatury i warunków atmosferycznych,
• Rozumie , dlaczego ubranie stosowne do warunków atmosferycznych jest ważne dla zdrowia.

Dziecko 3 letnie:
• Nazywa podstawowe ubrania zimowe i letnie (szalik, czapka, kurtka, rękawiczki, spodenki, bluzka),
• Ubiera się stosownie do pogody z pomocą drugiej osoby,
• Prawidłowo zawiązuje szalik z pomocą drugiej osoby,
• Próbuje segregować szaliki według długości,
• Zna zasady ubierania się odpowiednio do temperatury i warunków atmosferycznych,
• Stara się zrozumieć , dlaczego ubranie stosowne do warunków atmosferycznych jest ważne dla zdrowia.

METODY:
• słowna
• praktyczna
• pokazu

FORMY:
• zbiorowa
• grupowa
• indywidualna

POMOCE: zagadki słowne o ubraniach, ilustracje przedstawiające różne części odzieży, instrument muzyczny, wiersz o szaliku M. Platy „Szalik”, różnego rodzaju szaliki oraz inne części odzieży dziecięcej, opowieść ruchowa autorstwa własnego, sylweta chłopca, obrazki, które przedstawiają różnego rodzaju ubrania.



PRZEBIEG:

1. Rozwiązywanie zagadek o ubraniach.

Spinany na rzepę, blaszkami podkuty,
wsuwany wiązany – to wszystko są (buty)

Są na świecie kapelusze, chustki kolorowe,
a ja swym wełnianym ciepłem ogrzewam twą głowę.
Czy z pomponem, czy we wzorki- cieszą ogromnie.
Kiedy mroźne dni zimowe pamiętajcie o mnie (czapka)

Kiedy zimno i wiatr wieje,
on twą szyję wnet ogrzeje (szalik)

Ciepły kołnierz, mocny zamek, guziki, rękawy;
jestem z tobą zawsze podczas śniegowej zabawy (kurtka)

Dziesięć palców z ciepłej wełny z zamszu,
lub ze skórki grzeją ręce, gdy się słonko chowa poza chmurki (rękawiczki)

Zawsze będzie Ci wygodnie gdy w zimę na nogi włożysz (spodnie)

2. Nawiązanie poprzez zagadki do tematu zajęć.
Pogadanka na temat odpowiedniego ubioru w zimne dni. Wymienienie przez dzieci części odzieży, które należy nosić podczas zróżnicowanej pogody.
Praca w grupie – segregowanie ilustracji przedstawiających różne części odzieży na te, które się nadają do noszenia w zimne dni na podwórku i na te, które się nadają na ciepłe.

3. „Pokaz swoje ubranie” – zabawa z elementem biegu.
Dzieci swobodnie biegają w rytmie wygrywanym na instrumencie. Na przerwę
w grze nauczyciel wymienia ubrania, które dzieci odszukują dna sobie i wskazują. Dzieci, które nie maja na sobie wymienionego ubrania, kucają.

4. Wiersz o szaliku M. Platy „Szalik”.
Dzieci przed wysłuchaniem wiersza są poinformowane, że muszą słuchać uważnie, gdyż będą miały za zadanie nadać wierszowi tytuł.
Dzieci dokonują wyboru, która ilustracja przedstawiająca różne części odzieży pasuje do wiersza.

„Szalik”
Gdy na dworze bardzo wieje,
naszą szyję co ogrzeje?
Coś miłego, wełnianego,
z włóczki lub papierowego.
W kratkę, paski lub we wzorki,
gładki, lub w różne kolorki.
Mogę mieć pompony, frędzle,
warkoczyki albo pędzle.
Mogę krótki być, bądź długi
– oferuję swe usługi

5. Rozmowa na temat treści wiersza oraz prezentacja różnych szalików.
– Co ogrzewa naszą szyję, gdy jest zimno?
– Z czego mogą być zrobione szaliki?
– Jakie wzory i kolory mogą mieć szaliki?

6. „Szaliki zimowe” – zabawa dydaktyczna.
Oglądanie i dotykanie szalików – określanie, jakie są w dotyku, jaki mają kolor
i wzór, porównywanie wyglądu, w tym długości i szerokości.
Wyodrębnianie długości i szerokości poprzez nakładanie szalików na siebie – sprawne posługiwanie się pojęciami dotyczącymi długości: długi, dłuższy, najdłuższy, taki sam; szerokości: szeroki, szerszy, najszerszy, taki sam.
Segregowanie szalików według długości i szerokości.

7. Pokaz różnych sposób zakładania szalika, tak aby zakrywał szyję. Uświadamianie konsekwencji nieprawidłowego zakładania szalika lub niezakładania go wcale: karat, kaszel, ból gardła, gorączka.
Samodzielne zakładanie szalików, tak aby szyja była zasłonięta.

8. Opowieść ruchowa autorstwa własnego:
Jest piękny zimowy dzień. Za oknem biały puch przykrywa ziemię. Jest tak pięknie, że postanowiliśmy wybrać się na podwórko – pobawić się trochę na śniegu. Zanim jednak to zrobimy musimy się odpowiednio ubrać. Kolejno zakładamy ciepłe skarpety lub rajstopki a wtedy możemy już ubrać spodnie zapinane w pasie lub na szelki. Zakładamy ciepłe wysokie buty zawiązujemy na kokardki. Potem ubieramy sweterek, może on być zapinany na guziczki lub wkładany przez głowę. Zakładamy kurtkę, zapinamy ją. Szyję owijamy grubym, wełnianym szalikiem, zakładamy czapkę, którą zawiązujemy pod szyją, , wkładamy rękawiczki – dokładnie na wszystkie paluszki i już jesteśmy gotowi na śnieżne zabawy.

9. „Ubieramy Adasia” – zabawa dydaktyczna.
Dzieci musza zdecydować jakie ubrania ma założyć – jest zimno i/lub pada śnieg. Założy rajstopy lub ciepłe skarpetki, spodnie, buty zimowe, koszulę, ciepły sweter, kurtkę, szalik, czapkę, rękawiczki. Uzasadnianie swojego wyboru. Zwrócenie uwagi na kolejność ubierania się: spodnie, buty, kurtka, szalik, czapka, rękawiczki. Wyjaśnianie konsekwencji ubierania się w innej kolejności – spocenie się, wyjście na dwór i w rezultacie przeziębienie.
Dopasowywanie ubioru do sylwety chłopca.
Wybieranie przez dzieci obrazków, które przedstawiają rzeczy chroniące przed zimnem, mrozem, wiatrem. Uzasadnianie swojego wyboru.

10. Podziękowanie za uwagę i wspólne spędzenie czasu.



Być może zainteresują Cię również inne nasze materiały: