My się zimy nie boimy i wesoło się bawimy – scenariusz zajęć dla dzieci trzyletnich

Scenariusz zajęć dla dzieci trzyletnich z grupy „Tygryski” (Stwarzanie warunków służących rozwijaniu umiejętności wypowiadania się poprzez muzykę i plastykę)

Temat zajęć: My się zimy nie boimy i wesoło się bawimy

Opracowała: mgr Jolanta Basa

Podstawa programowa:

– Kształtowanie umiejętności społecznych dzieci: porozumiewanie się z dorosłymi i dziećmi, zgodne funkcjonowanie w zabawie i w sytuacjach zadaniowych,

– Wspomaganie rozwoju mowy dzieci,

– Wspieranie dzieci w rozwijaniu czynności intelektualnych, które stosują w poznawaniu i rozumieniu siebie i swojego otoczenia,

– Wychowanie przez sztukę – muzyka i śpiew, pląsy i taniec; różne formy plastyczne.

Pomoce edukacyjne:

– biała bibuła marszczona, biała tkanina, płyta CD z utworem „Tańczący śnieg” C. Debussy’ego (Entliczek-pentliczek – Wyd. Nowa Era), paski niebieskiej bibuły, czarno-białe gazety, duże arkusze białego papieru, dwustronna taśma samoprzylepna, czapka i szalik, czarny i brązowy papier samoprzylepny, plastykowa marchewka, płyta CD z piosenką „Tupu, tup, po śniegu” (Entliczek-pentliczek – Wyd. Nowa Era), niebieskie kartki papieru, białe koronki i firanki, biała pasta do zębów, klej, klamerki.

Cele nieoperacyjne:

– tworzenie odpowiedniego klimatu potrzebnego do odbierania i wyrażania przeżyć artystycznych,

– stwarzanie dzieciom możliwości do wyzwalania własnej spontanicznej ekspresji twórczej,

– organizowanie dzieciom sytuacji edukacyjnych, zapewniających satysfakcję z własnych działań i akceptację ich efektów,

– stwarzanie dzieciom warunków umożliwiających rozwijanie i kształtowanie sfery uczuć, procesów poznawczych, myślenia,

– organizowanie sytuacji kształtujących otwartość wobec świata zewnętrznego i świata własnych uczuć.

Cele szczegółowe:

Dzieci:

– wypowiadają się swobodnie na dany temat,

– wykonują zadania plastyczno-muzyczne,

– naśladują ruchem treść opowiadania,

– śpiewają piosenkę i ilustrują ją ruchem.

Metody pracy:

– działalność plastyczno-muzyczna z elementami aktywności ruchowej, rozmowa, swobodne wypowiedzi ustne, ruch przy muzyce, zabawy edukacyjne.

Formy pracy:

– praca zbiorowa, praca indywidualna.

 

Przebieg zajęć:

1. „Porozmawiajmy o zimie” – rozmowa wprowadzająca do zajęć:

– Kto z was wie, jaką teraz mamy porę roku?

Zimę.

– A co możecie robić zimą?

Jeździć na sankach, lepić bałwana, rzucać się śnieżkami, chodzić z rodzicami na spacery.

– A z chmur co zimą pada?

Śnieg, różne płatki śniegowe.

– Dzisiaj pobawimy się w zabawy związane z zimą.

 

2. „Nasze śniegowe płatki” – zabawa plastyczna.

Dzieci wydzierają dowolne kształty z białej bibuły marszczonej. Układają je na dużym kawałku białej tkaniny rozłożonej na podłodze.

Dzieci ustawiają się dookoła tkaniny, chwytają za jej brzegi, unoszą do góry i lekko falują. Obserwują poruszające się bibułkowe śniegowe płatki.

 

3. „Jesteśmy płatkami śniegu” – ćwiczenie z zakresu analogii personalnej.

Nauczycielka opowiada, a dzieci starają się wyobrazić sobie, jak może czuć się płatek śniegu. Próbują wyrazić to za pomocą ruchu, mimiki przy spokojnej muzyce, tańcząc ze zwiewnymi paskami bibuły.

 

„Wyobraźcie sobie, że jesteście płatkami śniegu. Każdy z was jest inny, piękny, niepowtarzalny. Poruszacie się lekko, delikatnie, tańczycie, wirujecie w koło. Jest wam dobrze, czujecie się wspaniale. Wokół siebie spotykacie inne płatki śniegu. Delikatnie się z nimi witacie, głaszczecie je, tańczycie delikatnie, na paluszkach. A teraz opadacie wolniutko na ziemię, zamykacie oczy i wyobrażacie sobie, jak wygląda taki śniegowy świat.”

 

– Dzieci otwierają oczy, próbują opowiedzieć, jak się czuły, kiedy były płatkami śniegu.

 

4. „Bałwanek Tygrysków” – zabawy plastyczno-muzyczne.

a) dzieci formują z czarno-białych gazet „śniegowe kule”

– podrzucają je wysoko do góry,

– rzucają w kolegów.

(Przypominamy dzieciom o zasadach bezpiecznej zabawy, a przede wszystkim o tym, że nie wolno rzucać „śniegowych kul” w głowy kolegów).

 

b) „Wspólne lepienie bałwana” – dzieci zbierają „śniegowe kule” i wkładają je w trzy duże arkusze białego papieru. Gdy wszystkie śnieżki są zebrane, nauczycielka skleja końcówki „kul”, zlepia kule ze sobą. Dokleja z boku średniej kuli małe kule – ręce bałwanka.

Na górę zakłada czapkę i przewiązuje szyję bałwanka szalikiem.

 

– Następnie pyta dzieci, czego bałwankowi brakuje? – dzieci odpowiadają. Nauczycielka wybiera chętne dzieci, które naklejają we właściwym miejscu: oczy, nos, usta, guziki.

 

c) „Zabawa wokół bałwanka” – śpiewanie i ilustrowanie piosenki ruchem (nauczycielka stawia na środku sali bałwanka, a dzieci tańczą wokół niego).

 

Tupu, tup, po śniegu


1. Przyszła zima biała,

śniegu nasypała,

zamroziła wodę,

staw przykryła lodem.

 

Ref. (x 2): Tupu, tup, po śniegu,

dzyń, dzyń, dzyń, na sankach,

skrzypu, skrzyp, na mrozie,

lepimy bałwanka.

 

2. Kraczą głośno wrony:

Marzną nam ogony.

Mamy pusto w brzuszku,

dajcie nam okruszków!

 

Ref.: Tupu, tup…

 

3. Ciepłe rękawiczki

i wełniany szalik.

Białej, ostrej zimy

nie boję się wcale.

 

Ref.: Tupu, tup…

 

5. „A śnieżek pada i pada” – praca plastyczna.

Dzieci otrzymują niebieskie kartki papieru. U góry kartki naklejają chmurki wycięte z białych koronek i firanek. Następnie wskazujący palec maczają w białej paście do zębów i odciskają pod chmurkami jako padający śnieg.

Gotowe prace dzieci przypinają klamerkami na sznurku, tworząc z nich zimową wystawę.



Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: