Kto pracuje nocą?

SCENARIUSZ ZAJĘĆ W GRUPIE DZIECI 5, 6-LETNICH

Opracowanie i prowadzenie: Marta Galińska-Falaki
Data: 22.02.2011.
Temat: Kto pracuje nocą?

Cele ogólne:
• utrwalenie wiadomości o zawodach dorosłych
• nabywanie sprawności w czytaniu globalnym
• intergrowanie się w grupie rowieśników
Cele operacyjne:
Dziecko:
• śpiewa piosenkę
• zaprezentuje ruchem i mimiką czynności wykonywane w dzień i w nocy odpowiednio do muzyki
• w skupieniu słucha opowiadania
• współpracuje w grupie
• rozwiązuje działania matematyczne
• układa puzzle
• rozpoznaje zawody wykonywane przez dorosłych,
• prawidłowo rozpoznaje i nazywa akcesoria do różnych zawodów
• wykonuje masaż relaksacyjny
Formy pracy:
• indywidualna
• zespołowa
Metody:
• integracyjna
• rozmowa kierowana
• działania praktyczne
• relaksacyjna
Środki dydaktyczne:
odtwarzacz płyt cd, płyta utworami muzyki rozrywkowej, ilustracje ludzi różnych zawodów, podpisy do ilustracji, puzzle dla każdego dziecka

Przebieg zajęć:
1. Powitanie dzieci oraz przybyłych gości piosenką „Chodźcie wszyscy do koła” – integracja grupy.
2. Wprowadzenie do tematu zajęć.
Oglądanie rzeczy związanych ze snem i spaniem. Nauczyciel prezentuje dzieciom: poduszkę, koc, piżama. Dzieci oglądają i eksplorują, wypowiadają się wokół problemu: czy te rzeczy mogą być ze sobą i dlaczego?
– rozmowa ma doprowadzić do odkrycia, że służą one do spania ludziom i zwierzętom.
– Kiedy śpimy? Jak przygotowujemy się do snu? W co się ubieramy? Co należy zrobić zanim ułożymy się do snu? Czy sen jest nam potrzebny? Co można robić w dzień?
3. Zabawa ruchowa „Dzień i noc” – „Slow and Fast”- naśladowanie sposobów spędzania czasu w dzień i w nocy.
4. Wysłuchanie opowiadania nauczycielki inspirowane utorem T. Kubiaka „Gdy miasto śpi” .
Gdy pustoszeją ulice i w domu twym światła gasną, nocą, pod srebrnym księżycem – myślisz – zasypia miasto? … tak myślał także księżyc. Tej nocy był w wyjatkowo złym humorze. Był nadąsany ponieważ gdy on musi pracować, wszyscy ludzie śpią. Zszedł jednak ze swej nocnej chmurki i przyglądał się śpiącemu miastu. Dostrzegł trzy domki, w ktorych paliło się światło. W pierwszym domku poznał pania pielegniarkę, dyżuurującą w przy łózku pacjenta, w drugim domku – piekarza w piekarni, pieczącego chleb dla wszystkich dzieci, w trzecim domku – strażaka, szykującego się do nocnej akcji. Negle usłyszał odgłos nadlatującego samolotu. Księżyc bardzo się ucieszył, przekonał się, że nie tylko on, ale również wielu ludzi musi pracować nocą.
5. Rozmowa na temat treści opowiadania.
– Dlaczego księżyc był w złym humorze?
– Wymieńcie zawody, które wykonywali ludzie spotkani przez księżyc. Dopasujcie podpisy do ilustracji.
– Kto pracuje nocą?
6. Zawody – rozpoznawania i nazywanie zawodów.
Na tablicy rozmieszczone są, kolejno odkrywane po fragmencie przez nauczyciela, ilustracje przedstawiające ludzi różnych zawodów, np. malarz, lekarz, kucharz, krawiec. Dzieci rozpoznają zawody, nazywają je.
7. Zabawa ruchowa „Samolot” .
Nawiązanie do ostatniej postaci występującej w opowiadaniu: pilota lecącego samolotu.
Dzieci ilustują ruchem zachowanie pilota i samolotu w odpowiedniej kolejności i stosownie do muzyki.
– włączanie silników – ręce wyciągnięte przed siebie, obrót pięści z wyciągnietym kciukiem, prawa i lewa ręka z charakterystycznym dźwiękiem: „wrr”
– zapięcie pasów – skrzyżowanie rąk na piersiach
– sprawdzenie skrzydeł samolotu – wyciegnięcie rąk na boki
– założenie okularów – przyłożenie dłoni do oczu na kształt okularów
– lot samolotu – swobodny trucht w wyznaczonym kierunku, bez potrącania innych dzieci
8. Układanie puzzli – praca indywidualna
Dzieci otrzymują puzzle – obrazki z atrybutami danego zawodu, układaja je
i przyporządkowują je do odpowiednich zawodów (puzzle na odwrocie posiadają działanie matematyczne, po rozwiązaniu należy umieścić puzzel w odpowiednim miejscu na kartce
i przykleić). Przyporządkowanie artybutów do odpowiednich zawodów.
9. Zabawa ruchowa „ Ciasto” wg Klanzy
10. Masażyk „Co robią różni ludzie?” – zabawa ilustracyjna w parach lub w pociągu.
Dzieci zwrócone do siebie plecami wykonują na swoich plecach różne ruchy odpowiednio do treści wierszyka.
Stolarz młotkiem stuka (stukanie jedną lub dwiema rekami zaciśniętymi w pięść)
Lekarz w plecy puka (delikatne pukanie palcami)
Kucharz w garnku miesza (koliste ruchy płaską dłonią lub pięścią)
Praczka pranie wiesza (delikatne szczypanie)
Rolnik grabi siano ( „grabienie” palcami obu rąk w góry na dół)
Muzyk gra co rano (nasladowanie ruchów pianisty)
I ja też pracuje (wskazywanie na siebie)
Obrazek maluje (dowolne kreślenie palcami na plecach partnera)
11. Zakończenie i podziękowanie za udział w zajęciach.




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: