Kształtowanie postawy ekologicznej dzieci w wieku przedszkolnym

W miesiącach marzec, kwiecień i maj objęłam dzieci 6 letnie eksperymentalnym programem zajęć wzbogaconych ekologicznie.

Do przeprowadzenia eksperymentu zachęciła mnie broszura Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Odpadów „Master” w Tychach i ogłoszenie przez to przedsiębiorstwo zbiórki odpadów w szkołach na terenie gminy.

Opracowałam scenariusze zajęć, dostosowane do grupy z którą pracuję drugi rok .

Celem zajęcia, które opisuję było zachęcenie dzieci do uczestnictwa w zbiórce.

Poprzedziłam je zabawami, w których dzieci poznały zjawisko recyklingu.
Zajęcie pt. „Kolorowe butelki” rozpoczęłam od zabawy dydaktycznej „Porównujemy pojemność naczyń”.

Próby przewidywania wyników wzbudzały wiele emocji, takich jak radość , dumę, zdziwienie, zaciekawienie, smutek.

Po zabawie zadałam dzieciom pytanie problemowe: „Jak myślicie, która z tych butelek jest najmniej szkodliwa dla środowiska?” Okazało się , że pytanie nie było łatwe.

Dzieci sugerując się tym, że butelki plastikowe można wrzucać do żółtych pojemników uważały, że to właśnie ta butelka jest najzdrowsza. Wtedy wykorzystałam fragment broszury pt. „Z tym trzeba coś zrobić”, na temat szkodliwości plastiku dla gleby.

Wszystkie dzieci były zdziwione, nawet przerażone. Mateusz D. z powagą stwierdził, że już nigdy nie kupi napoju w plastiku. Inne dzieci poparły jego pomysł.

Wtedy zadałam kolejne pytanie ; „Jak myślicie , co należy zrobić z plastikiem, który już mamy w domu, w sali?”

Dziewczęta zaproponowały : „Zróbmy coś ładnego”, „Na przykład doniczki”, „Jakieś ładne pudełeczka na kredki”.

Dzieciom spodobały się pomysły dziewcząt. Z butelek , którymi mierzyły pojemność naczyń zaczęły wycinać różne kształty. Potem ozdabiały je kolorowym papierem, mazakami.

Po pracy żadne dziecko nie zapomniało wrzucić resztek do kolorowych pojemników, które założyliśmy kilka dni wcześniej. Zauważyłam nawet, że dzieci nawzajem się pilnowały.

W pewnym momencie Przemek głośno zawołał, że pojemnik z plastikiem jest już pełny. Wówczas zadałam dzieciom pytanie „Co z nim teraz zrobimy?. Dzieci odpowiedziały, że wrzucą śmieci do pojemnika żółtego przy śmietniku. Stwierdziłam, że to niezły pomysł.

Przeczytałam dzieciom apel dyrektora przedsiębiorstwa „Master”, w którym zachęca dzieci i młodzież do zbierania opakowań wtórnych. Dzieci wyraziły chęć udziały w tej zbiórce.

Na zakończenie zaproponowałam dzieciom zabawę ruchową „Śmieci na wietrze”. Dzieciom bardzo spodobała się zabawa, Niektóre dzieci było papierami, inne butelkami.

Po zabawie wspólnie ułożyliśmy treść listu do pana dyrektora MPGO „Master” oraz ogłoszenie na drzwi przedszkola, z apelem do wszystkich przedszkolaków, by włączyli się do naszej zbiórki.

Od następnego dnia dzieci zaczęły przychodzić do przedszkola z siatkami pełnymi butelek plastikowych. Okazało się , że odwiedzały nawet sąsiadów, opowiadając im jaki szkodliwy jest plastik. Sąsiedzi dawali dzieciom opakowania , które mieli w domach.

Jakież było zadowolenie dzieci , gdy po kilku dniach zbiórki przedsiębiorstwo „Master” przysłało specjalne worki, plakat, kalendarze, ulotki oraz kilka koszulek z napisem: „Jestem inteligentny, bo segreguję śmieci”..

Komentarz: Akcja cieszyła się dużym zainteresowaniem dzieci i ich rodzin. Optymistyczny jest widok malucha maszerującego z plastikową butelką do przedszkola i z dumą wrzucającego tę butelkę do specjalnego worka. Zapełniliśmy 20 worków wielkości 1,5m x 1m. Akcja ta pozwoliła dzieciom nawiązywać kontakty z dziećmi z innych grup, sprawiła, że dzieci mają okazję przekazywać niektóre informacje o szkodliwości plastiku rodzicom , rodzeństwu, sąsiadom.

Poprzez uczestnictwo dzieci w tej akcji zastosowałam zasadę odwróconej funkcji edukacji oraz zasadę ekonomizacji.

Dzieci widząc zapełnione worki cieszą się, że uratowały świat od tych śmieci. Jest do dla nich dodatkowa motywacja do kontynuowania zbiórki.

Opracowanie: mgr Jolanta Nofińska




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: