Gdy dziecko sprawia trudności wychowawcze

Gdy dziecko sprawia trudności wychowawcze zastanawiamy się czy jest niegrzeczne, nieposłuszne, niecierpliwe czy może nadpobudliwe.

Co to znaczy „nadpobudliwe”, słowo to oznacza „nadmierną pobudliwość”, która może dotyczyć wielu rzeczy, np. dziecko łatwo się denerwuje, płacze, jest nadmiernie wrażliwe, bardzo agresywne, przeciwstawiające się każdemu poleceniu rodzica lub nauczyciela, mające stałe konflikty z kolegami. W Polsce w ostatnich latach używano następujących terminów nadpobudliwości:

  • Zespół nadpobudliwości psychoruchowej
  • Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi
  • Zespół hiperkinetyczny wieku dziecięcego
  • Zespół nadruchliwości
  • Deficyt uwagi
  • „Nadruchliwość” dziecięca
  • Niespokojne dzieci

Obecnie w piśmiennictwie światowym oficjalnie używa się nazwy ADHD czyli „Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi”

Czym jest nadpobudliwość psychoruchowa?

Nadpobudliwość psychoruchowa rozumiana medycznie oznacz zespół nadpobudliwości psychoruchowej czyli zespół hiperkinetyczny będący schorzeniem, mającym charakterystyczne objawy i wymagającym odpowiedniego leczenia. Można nadpobudliwość w dużym uproszczeniu sprowadzić do odmiennej pracy mózgu, która uniemożliwia dziecku kontrolowanie swoich zachowań, a więc także kontrolowanie uwagi i ruchów. DZIECKO NADPOBUDLIWE NIE MA CZEGOŚ ZA DUŻO. MA ZA MAŁO ZDOLNOŚCI DO WEWNĘTRZNEJ KONTROLI I HAMOWANIA.

Tak rozumiana nadpobudliwość jest pewną stała cechą dziecka, która może oczywiście zmienić się w miarę jak ono dorasta. Może być różnie wyrażona w zależności od sytuacji. Trzy grupy objawów są charakterystyczne dla nadpobudliwości to: nasilone zaburzenia uwagi, czyli niemożność jej skoncentrowania, nadmierna impulsywność, nadmierna ruchliwość.

Jak pomóc?

Rozmowa i współpraca z rodziną są podstawą rozpoznania i leczenia. Dlatego też, przed postawieniem rozpoznania, lekarz powinien uzyskać informacje od nauczyciela znającego pacjenta dłużej niż pół roku. Pomoże psychiatra dziecięcy, psycholog, pediatra lub lekarz rodzinny, neurolog.

Zwykle pierwszym lekarzem do którego rodzice zgłaszają się po pomoc jest pediatra – powinien on rozpoznać ADHD i wykluczyć inne przyczyny zaburzeń uwagi. Warto poszukać pomocy u psychiatry dzieci i młodzieży lub psychologa, pamiętajcie jednak, że każdy z nich może zaoferować inny zestaw pomocy. Zanim pójdziecie do lekarz dobrze przygotujcie się do rozmowy. Warto zasięgnąć informacji u innych rodziców dzieci z podobnymi problemami, gdzie udało im się znaleźć najlepszą opiekę. Zawsze trzeba zadawać dużo pytań. Nie wychodźcie z gabinetu jeśli nie poznaliście odpowiedzi na nurtujące Was wątpliwości.

DZIECI MOŻNA PORÓWNAĆ DO PŁATKÓW ŚNIEGU – NIBY JEDNO JEST PODOBNE DO DRUGIEGO, A JEDNAK KAŻDE JEST INNE.

Bibliografia
„Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci”
Prawie wszystko co chcielibyście wiedzieć
Książka dla rodziców, nauczycieli i lekarzy.
T. Wolańczyk, A. Kołakowski, M. Skotnicka

Redagowała Barbara Florek




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: