Figury geometryczne

Scenariusz zajęć otwartych
Opracowanie i prowadzenie: Marta Galińska-Falaki
Grupa wiekowa: 4,5-latki
Temat: W krainie figur geometrycznych

Cele ogólne:
– utrwalanie znajomości figur geometrycznych
– aktywizowanie myślenia oraz rozwijanie pomysłowości

Cele operacyjne:
Dziecko:
– posługuje się nazwami figur geometrycznych płaskich
– rozpoznaje kształty figur geometrycznych
– dzieli nazwy figur na sylaby
– rozpoznaje swoje imię wśród innych
– określa liczbę elementów w zbiorze
– porównuje liczebność elementów zbioru
– układa figury od najmniejszej do największej
– prawidłowo stosuje określenia dotyczące kierunków w przestrzeni względem własnego ciała
– kontynuuje ciąg rytmiczny
– doskonali umiejętność pionowania obrazu poprzez kreślenie rytmicznych kresek
– projektuje dowolną kompozycje z figur geometrycznych

Metody: słowna, czynna, oglądowa, aktywizująca

Forma: zbiorowa, grupowa, indywidualna

Środki dydaktyczne: figury z imionami dzieci, sylwety figur geometrycznych płaskich, treść „Bajki nowej prostokątnej i kwadratowej” D. Wawiłow, ilustracje do treści bajki, klocki Dienesa, muzyka dyskotekowa do tańca, muzyka do programu „Zbieram poszukuję badam” D. Dziamskiej, odtwarzacz płyt CD, kartki, figury papierowe do pracy plastycznej, kredki pastelowe w kolorze: zielonym jasnym i ciemnym, żółtym, pomarańczowym

Przebieg zajęć:

1. Powitanie dzieci wierszem:
„Stoimy razem ramię przy ramieniu
Możemy być wielcy w oka mgnieniu.
Możemy być bardzo mali,
Ale nigdy nie będziemy sami”.
2. Przywitanie gości – rodziców
3. „Co ukryło się w cyferkach?” – wprowadzenie do tematu zajęć.
Zadaniem dzieci jest uporządkowanie kartoników z cyframi od najmniejszej do największej liczby. W ten sposób powstaje hasło dnia: „figury” (na kartonikach oprócz cyfr i liter także kropki dla młodszych dzieci).
4. „Jakie to figury?” – zagadki dotykowe.
Dzieci rozpoznają figury (klocki Dienesa) za pomocą zmysłu dotyku. Następnie nauczyciel przypina papierowe figury na tablicy. Dzieci dzielą nazwy figur na sylaby, wybrane dzieci wyodrębniają głoskę w nagłosie.
5. Wysłuchanie „Bajki nowej prostokątnej i kwadratowej” W. Wawiłow.

Za górami i za lasami, tam gdzie rzeki płyną miodowe,
było sobie kiedyś królestwo bardzo piękne i kwadratowe.
Kwadratowe stały tam chatki, kwadratowe kwitły tam kwiatki,
kwadratowe latały ważki, kwadratowe śpiewały ptaszki.
Kwadratowy był sobie zamek, cztery wieże i most zwodzony,
kwadratowe ogromne wrota, kwadratowe złote balkony.
W kwadratowej złotej koronie król zasiadał w sali na tronie,
W kwadratową drapał się głowę i do ludu wygłaszał mowę:
„Posłuchajcie, moi kochani! Coś tu nudno jest niesłychanie.
Życie mamy nazbyt spokojne! Wypowiedzmy sąsiadom wojnę”
Nie opodal, za siódmą rzeką, stała góra, a na tej górze
Było sobie drugie królestwo, prostokątne i niezbyt duże.
Prostokątne stały tam chatki, prostokątne kwitły tam kwiatki,
Prostokątne latały ważki, prostokątne śpiewały ptaszki.
Prostokątny był również pałac, cztery wieże i most zwodzony,
Prostokątne ogromne wrota, prostokątne złote balkony.
W prostokątnej złotej koronie król zasiadał na złotym tronie,
W prostokątną drapał się głowę i do ludu wygłaszał mowę:
„Posłuchajcie, drodzy poddani. Coś tu nudno jest niesłychanie.
Życie mamy nazbyt spokojne, więc wypowiem sąsiadom wojnę!”
Zatrąbiły trąby bojowe, pędzi wojsko już kwadratowe,
Żeby w bitwie wielkiej się zmierzyć z prostokątną armią rycerzy.
I krzyknęły obie królowe: „Ej, puknijcie się lepiej w głowę!
Dosyć tego! Skończcie tę wojnę! My lubimy życie spokojne!”
A królowie się zawstydzili i natychmiast się pogodzili,
Wyprawili ucztę wspaniałą i bawili się przez noc całą.
Kwadratowa armia rycerzy z prostokątnych jadła talerzy
I w ogóle było bombowo prostokątnie i kwadratowo!

6. Wypowiedzi dzieci w oparciu o treść wysłuchanej bajki:
– o jakich królestwach opowiadała nam wysłuchana bajka?
– wyjaśnij, dlaczego królestwa nazywały się kwadratowe i prostokątne
– jak wyglądali władcy tych krain?
– dlaczego królowie chcieli wywołać wojnę?
– kto i dlaczego sprzeciwił się pomysłowi wojny?
– jakich krain brakuje?
– jak można nazwać brakujące krainy?
– jak może się nazywać kraina z wszystkich figur? (nauczyciel podaje swoją propozycje Figurolandia)
– jakie znasz sposoby na nudę?
7. Zaproszenie do podróży.
Dzieci odszukują wizytówki ze swoim imieniem – bilety upoważniające je do odbycia podróży w kształcie figur geometrycznych.
8. Zabawa ruchowa „Samolot” – podróż do krainy „Figurolandii”.
Dzieci do muzyki (wg KLANZY) poruszają się zgodnie z poleceniem nauczyciela.
9. „Skrzynia skarbów” – zabawy z figurami.
Każde dziecko otrzymuje kopertę, w której znajduj a się ukryte skarby – figury geometryczne.
Dzieci:
– nazywają poszczególne figury, przeliczają i porównują ich liczbę
– układają wybrane figury (koła) wg wielkości (rosnąco i malejąco)
(polecenie: proszę ułożyć koła od najmniejszego do największego, po której stronie jest koło najmniejsze? Po której największe?)
– układają wszystkie figury nad podkładką
– kładą na podkładce figury, które nie są kołami, są żółte, nie są czerwone…przeliczają ich liczbę
10. „Dywan dla króla Figurolandii”- kontynuowanie ciągów rytmicznych.
Nauczyciel układa na tablicy prosty rytm, a dzieci kontynuują go. Projektują w ten sposób dywan dla króla Figurolandii.
11. „Bal u króla” – zabawa ruchowa.
Dzieci tańczą do muzyki, a gdy nauczyciel eksponuje wybraną figurę dzieci reagują odpowiednim ruchem:
Kwadrat – przykucamy
Trójkąt – ręce ułożone nad głową tworząc czapeczkę i klaszczemy
Prostokąt – stoimy prosto i maszerujmy
Koło – dobieramy się według kształtu figury – wizytówki i tańczymy w kółeczkach
12. „Moja kraina” – praca plastyczna.
Dzieci kreślą rytmiczne kreski pionowe do rytmicznej muzyki a następnie przyklejają figury geometryczne tworząc kompozycję. Po skończonej pracy dzieci przyklejają wizytówki na swoje prace.
13. Wspólne oglądanie prac plastycznych i ich zawieszenie w sali.




Być może zaintresują Cię również inne nasze materiały: