Jesteś tutaj: Start » Pozostałe scenariusze zajęć


ZABAWY RUCHOWE DLA PRZEDSZKOLAKÓW

Zabawy i gry ruchowe są charakterystyczną formą działalności dzieci w wieku przedszkolnym. Odpowiadają najbardziej im potrzebom , zainteresowaniom i rozwijają ogólna sprawność fizyczną. Wprowadzają radosny nastrój i dobre samopoczucie oraz dają dziecku możliwość zaspokojenia naturalnej potrzeby ruchu.
Zabawy ruchowe są przygotowaniem dziecka do społecznego współdziałania w grupie, kształtują prawidłowe nawyki , dyscyplinę , a także pozytywne cechy charakteru.
Przedstawione poniżej zabawy ruchowe, są bardzo lubiane przez dzieci. Każdy z nas zapewne pamięta niejedną z nich. Do ich przeprowadzenia wystarczy sala , boisko czy też las.

1. Zabawa bieżna „Wiewiórki w dziuplach”.

Miejsce: boisko, las

Ułożone obręcze – to dziuple dla wiewiórek. W każdej dziupli jedna wiewiórka (dziecko). Na sygnał „Wiewiórki z dziupli” – dzieci biegają swobodnie z dala od dziupli. Na zawołanie „Wiewiórki do dziupli, lis idzie” – każda wiewiórka wskakuje do najbliższej dziupli i przysiada. Odmiana tej zabawy – to dziupli jest o jedną mniej niż wiewiórek (jedna wiewiórka zawsze zostaje bezdomna).

2. Zabawa z elementami równowagi „Po wąskiej dróżce”.

Miejsce: boisko, sala

Narysowana wąska (ok.20 cm) dróżka, na której ułożone są różne przedmioty. Dzieci idąc kolejno omijają je, a kiedy zrobią to bezbłędnie, stają na koniec kolejki. Powtarzamy kilka razy.

3. Zabawa orientacyjno – porządkowa „Balonik”.

Miejsce: boisko, las

Zgromadzone blisko siebie dzieci trzymają się za ręce i w miarę powtarzania słów: „Baloniku nasz malutki, rośnij duży okrąglutki. Balon rośnie, że aż strach” dzieci odchodzą powoli od siebie. Po słowach: „Przebrał miarę no i trach” dzieci puszczają się za ręce i przykucają lub padają. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie.

4. Zabawa ruchowa z elementami podskoku „Wyścig rzędów”.

Miejsce: korytarz, boisko, las.

Dzieci dzieli się na dwie grupy( może być więcej grup) ustawione w rzędach. Wyznaczona jest linia startu i linia mety w odległości kilku metrów. Na mecie są chorągiewki lub leżą kolorowe piłki. Pierwsze dziecko z każdego rzędu skacze na jednej nodze, okrąża chorągiewkę i wraca do swojego rzędu na drugiej nodze, dotyka wyciągniętą dłonią następnego dziecka i staje na końcu. Dotknięte dziecko wykonuje zadanie tak samo jak pierwsze. Wygrywa ten rząd, którego uczestnicy szybciej ukończą wyścig.

5. Zabawa ruchowa z elementami czworakowania „Bocian i żaby”.
Miejsce: boisko, las

Na boisku wyznaczamy staw (narysowane koło). W środku małe kółeczko (wysepka dla bociana). „Bocian” stoi na wysepce – „żaby” w przysiadzie na obwodzie koła.
Żaby pytają – „Panie bocianie, chcesz żabkę na śniadanie?”. Potem wskakują do stawu i wyskakują z niego, a bocian stara się je złapać w obrębie stawu. Złapane żabki zabiera na wyspę. Gdy złapie umówioną liczbę żab, wybiera się innego bociana.

6. Zabawa orientacyjno – porządkowa „Przejście przez ulicę”.

Miejsce: boisko, las

Wyznaczamy jezdnię. Na znak zielonym znaczkiem dzieci – pojazdy ruszają prawą stroną „jezdni”. Na podniesienie czerwonego znaczka – zatrzymują się i wtedy przechodnie mogą przejść środkiem jezdni na drugą stronę. W czasie zabawy kilkakrotnie zmieniamy sygnały.

7. Zabawa bieżna „Koty i myszki”.

Miejsce: boisko

Oznaczamy dzieci 4 kolorami. Dzielimy (dużą grupę) na 4 zespoły. 3 zespoły tworzą koło, czwarty zespół to myszy. „Koty” znajdują się w domkach. Dzieci tworzące koło krążą i mówią wierszyk:
„Myszki, myszki, siedźcie w norze,
Bo pan kotek w złym humorze,
Tylko sapie, tylko mruczy,
Zaraz on was tu nauczy”.
Po wierszu koty łapią myszy i zaprowadzają do swoich domków.

8. Zabawa orientacyjno – porządkowa „Słonko świeci – deszcz pada”.

Miejsce: sala

Dzielimy salę na dom i ogród.
Kiedy pokazuje się rysunek słonka – dzieci wychodzą z „domu”, spacerują pojedynczo, parami, podskakują. Na zawołanie „Deszcz pada” i pokazaniu rysunku parasola – dzieci wracają do domu.

9. Zabawa bieżna, orientacyjno – porządkowa „W chowanego”.

Miejsce: las

W wyniku wyliczanki wybiera się kryjącego. Przy np. drzewie kryjący liczy np. do 20. Reszta dzieci ukrywa się w lesie. Po skończeniu liczenia kryjący wykrzykuje: „Pałka zapałka dwa kije, kto się nie schował, ten kryje” i zaczyna szukać. „Zakuwa” odnalezione dzieci. Kto pierwszy da się „zakuć”, ten jest następnym kryjącym.

10. Zabawa bieżna „Berek”.

Miejsce: boisko, las

W wyniku wyliczanki wybierany jest „berek”. Goni dzieci i kogo dotknie, to ta osoba staje się berkiem. Można wprowadzać do tej zabawy różne urozmaicenia np. berek – kucanka, berek w parach, berek drewniany, berek słupek itd.

11. Zabawa bieżna „Gąski, gąski do domu”.

Miejsce: las, boisko

Spośród dzieci wybierana jest „Mama gąska”, „Wilk”. Reszta dzieci to „gąski”. Na wyznaczonym miejscu ustawiają się „gąski”. Po przeciwległej stronie ustawia się „Mama gąska”. „Wilk” zajmuje miejsce z boku.
Mama Gąska prowadzi dialog z gąskami
- Gąski, gąski do domu!
- Boimy się!
- Czego?
- Wilka złego!
- Gdzie on jest?
- Za górami, za lasami, czeka na nas z pazurami!
- Co on pije?
- Pomyje!
- Co on je?
- Kosteczki!
- Gąski, gąski do domu!
Po tym okrzyku gąski biegną do Mamy gąski, a wilk chwyta je. Zabawa powtarza się, aż wszystkie gąski są wyłapane przez wilka.

12. Zabawa ze śpiewem „Ojciec Wirgiliusz”.

Miejsca: sala, boisko

W drodze losowania bądź wyliczanki wybierany jest „ojciec Wirgiliusz”, który zajmuje miejsce w środku koła, które tworzą dzieci trzymające się za ręce. Dzieci krążą wokół „ojca Wirgiliusza” śpiewając piosenkę:
„Ojciec Wirgiliusz uczył dzieci swoje,
A miał ich wszystkich sto dwadzieścia troje.
Hejże, dzieci, hejże ha!
Róbcie wszystko to, co ja.
Hejże, dzieci, hejże ha!
Róbcie to, co ja.
„Ojciec Wirgiliusz” gestami ilustruje np. jazdę konną, strzelanie z łuku, latanie itp.
Dzieci naśladują go, a później wybierana jest następna osoba, która gra rolę „Ojca Wirgiliusza”.

13. Zabawa bieżna „Ryby w sieci”.

Miejsce: boisko, podwórko szkolne

Drogą wyliczanki wybierane są dzieci, które tworzą sieć. Jest ich na początku zabawy dwoje. Dzieci ustawione są po przeciwległych krańcach wyznaczonego kawałka boiska. Na sygnał „Rybak zarzucił sieci” dzieci biegną naprzeciwko siebie, a dzieci, które są siecią , trzymając się za ręce, starają się złowić ryby. Złowiona rybka staje się częścią sieci. Zabawę prowadzi się do momentu, aż wszystkie ryby są złowione.

14. Zabawa bieżna ze śpiewem „Stary niedźwiedź mocno śpi”.

Miejsce: boisko, las

Spośród dzieci wybrany jest niedźwiedź, który śpi wewnątrz koła utworzonego przez trzymające się za ręce dzieci.
Dzieci chodząc w kole dookoła śpiącego niedźwiedzia i śpiewają:
„Stary niedźwiedź mocno śpi.
Stary niedźwiedź mocno śpi.
My się go boimy, cichutko chodzimy.
Jak się zerwie, to nas zje.
Jak się zerwie, to nas zje.”
Dzieci zatrzymują się i machają ręką w kierunku niedźwiedzia, mówią:
„Pierwsza godzina – niedźwiedź śpi!
Druga godzina – niedźwiedź chrapie!”
Przy słowach: „Trzecia godzina – niedźwiedź łapie” dzieci rozbiegają się, a niedźwiedź budzi się, rzuca się w pogoń. Złapane dziecko staje się niedźwiedziem.
Zabawę powtarza się kilka razy.

15. Zabawa taneczna ze śpiewem „Jestem muzykantem”.

Miejsce: sala, podwórko szkolne

Dzieci stoją w rozsypce zwrócone twarzami do nauczycieli lub dziecka, które gra rolę „ dyrygenta”. Zabawa polega na naśladowaniu ruchem gry na różnych instrumentach i naśladowaniu głosem dźwięków, które wydają instrumenty. Zabawę rozpoczyna dyrygent, a dzieci za nimi powtarzają:
- „Jestem muzykantem konszabelantem – dyrygent
- jesteśmy muzykanci konszabelanci – dzieci
- ja potrafię grać – dyrygent
- my potrafimy grać – dzieci
- na bębenku – dyrygent
- na bębenku – dzieci”.
Po tych słowach wszyscy śpiewają:
„Bum ta ra ra , bum ta ra ra , bum ta ra ra,
bum ta ra ra, bęc”
i naśladują ruchem grę na bębenku.
Następnie śpiewają i przedstawiają grę na skrzypcach:
„Ju fu fu, Ju fu fu, Ju fu fu, Ju fu fu, Ju fu fu, Ju fu fu, Ju fu fu, bęc“.
Następna w kolejce jest fujarka:
„Fiju, Fiju, Fiju, Fiju, Fiju, Fiju, Fiju, Fiju, bęc”
Ostatni z instrumentów, o którym dzieci śpiewają i przedstawiają jest harmonia:
„Rozciągamy i składamy, rozciągamy i składamy
Rozciągamy i składamy, rozciągamy, bęc!”
Przy słowach „bęc”, dzieci klaszczą w ręce.

16. Zabawa ruchowa orientacyjno – porządkowa „Kto najlepszy?”.

Miejsce: sala w przedszkolu

Krzesła (o jedno mniej niż dzieci) ustawione są w kole i zwrócone siedziskami na zewnątrz. Dzieci ustawione są dookoła krzeseł. Chodzą wokoło w trakcie grania muzyki. Gdy cichnie muzyka, starają się usiąść na najbliżej stojące krzesło. Za każdym razem odpada jedno dziecko, które odchodzą z gry zabiera krzesło. Zabawa kończy się w momencie, gdy zostaje tylko jedno dziecko o krzesło.

17. Zabawa taneczna „Grosik”.

Miejsce: sala

Dzieci śpiewając, przedstawiają ruchem (tańcem) poszczególne zwrotki piosenki.
„Poszło dziewczę po ziele, po ziele, po ziele,
Nazbierało niewiele, niewiele, hej!”
Przy tych słowach dzieci dobierają się parami, stają na okręgu koła, podają sobie ręce i tańczą bocznym cwałem.
„Przyszedł do niej braciszek, połamał jej koszyczek”
Stojąc twarzami do siebie, dzieci kładą ręce na biodra. Przy słowach „braciszek” przytupują, kręcą dłońmi młynka przy słowach „koszyczek”.
„Oj ty, ty, oj ty ,ty!
Za koszyczek zapłać mi!”
Grożą sobie nawzajem palcem i obracają się wokół siebie, przytupując.

Opracowała: Elżbieta Dzionk

Inne publikacje autora:




Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby komentować.


© 2003 - 2012 Wychowanie Przedszkolne - portal nauczycieli przedszkola · Wykonanie Theme Junkie & MarkNet ·