Jesteś tutaj: Start » Czytanie, pisanie, mowa, dodawanie, odejmowanie, rysowanie, muzyka


instrumentyScenariusz zajęć z dziećmi 5 – letnimi opracowany przez Ewę Wojciechowską.

Cel ogólny:  Rozwijanie zainteresowań grą na instrumentach.

Temat: Zabawy instrumentami w oparciu o opowiadanie „Spacer po ulicy dźwieków”

Cele operacyjne:

Dziecko:

  1. Rozpoznaje brzmienie instrumentów wskazując odpowiednie ilustracje lub instrument na wystawce
  2. Porusza się adekwatnie do słyszanych dźwięków głośnych lub cichych granych przez nauczycielkę
  3. Cicho gra na instrumencie włączając się w odpowiednim momencie do zabawy „Spacer po ulicy dźwięków”
  4. Buduje instrument muzyczny wykorzystując dowolnie dostępne materiały

 

Metody pracy:

– słowna  – rozmowa, instrukcje, opowiadanie – wg. M. Kwiatkowskiej

– czynna zadań stawianych do wykonania- wg. M. Kwiatkowskiej

– el. Dramy – „Burza mózgów”

– metoda swobodnej ekspresji dziecka

– metoda zabawowo – naśladowcza

– el. pedagogiki zabawy

 

Formy pracy wg R. Więckowskiego

zbiorowa jednolita

– indywidualna jednolita

 

Materiały dydaktyczne: CD z brzmieniem instrumentów, CD z piosenką „Witam was”, opowiadanie Medytacja dźwiękowa „Spacer po ulicy dźwięków” (wg I. Biermann),instrumenty muzyczne dla każdego dziecka jeden: grzechotka, trojkąt, drewienka, dzwonki, tamburyn, butelki plastikowe, pojemniki, folia samoprzylepna, ziarna grochu, fasoli, ryż, gumki recepturki , klej wikol.

Przebieg:

  1. Wstęp.
  2. Powitanie dzieci i zaproszenie do wspólnej zabawy i nauki.

Dzieci stają w kole i wspólnie śpiewają piosenkę połączona z zabawą taneczno – ruchową. „Witam was”

Zagadki słuchowe „Co to za instrumenty?”.

Nauczycielka włącza płytę CD z brzmieniem różnych instrumentów. Zadaniem dzieci jest nazwać usłyszane instrumenty i wskazać instrument na ilustracji lub wskazać prawdziwy instrument.

  1. Rozwinięcie.
  2. Zabawa muzyczno- ruchowa „Poruszaj się, jak ci zagram”

Nauczycielka zaprasza dzieci na dywan i objaśnia zasady zabawy.

Kiedy nauczyciellka gra głośno na instrumencie, dzieci poruszają się po sali tupiąc. Kiedy natomiast gra cicho na instrumencie, dzieci chodzą na paluszkach.

  1. Zabawa „Głośne i ciche dźwięki” (burza mózgów)

Nastepnie nauczycielka zaprasza dzieci, aby usiadły w kole na dywanie. Dzieci wymieniają sytuacje, w których słyszą głośne lub ciche dźwięki. Nauczycielka zadaje pytanie- „Od czego zależy, że instrument gra głośno lub cicho?”

  1. Słuchanie opowiadania o instrumentach. Medytacja dźwiękowa „Spacer po ulicy dźwięków” (wg I. Biermann)

Dzieci siedzą w kole, nauczycielka opowiada:

Były sobie kiedyś instrumenty: dzwonki, trójkąt, tamburyn, grzechotka, drewienka, bębenek. W przedszkolu często na nich grano. Ale dzieci uderzały w nie bardzo mocno, chcąc uzyskać jak najgłośniejsze dźwięki. Instrumenty nie czuły się dobrze, taka gra była dla nich bolesna. Lubiły, gdy grano na nich delikatnie, lekko. Wydawały wtedy prześliczne, czyste dźwięki. Ich ulubioną melodią była „Ulica dźwięków”.

 

Krótka rozmowa na temat sposobu posługiwania się instrumentami. Rozdanie dzieciom wymienionych w opowiadaniu instrumentów. Każdy próbuje zagrać na nim z delikatnością, leciutko, by wydobyć piękny dźwięk.

Każde dziecko siada ze swoim instrumentem tak, by powstała uliczka. Nauczyciel opowiada. Dzieci, które mają wymieniony instrument, grają na nim leciutko przez chwilę.





 

Pewnego dnia dzwonki dowiedziały się o istnieniu ulicy dźwięków i postanowiły się tam wybrać. Ponieważ nie mogły znaleźć tej ulicy, poszły do trójkąta, żeby zachęcić go do wspólnych poszukiwań. Dzwonki i trójkąt razem wyruszyły na poszukiwania. Ledwo jednak uszły kilka kroków, spotkały tamburyn, który także chciał dojść na ulicę dźwięków. Przyłączył się do nich. Wyruszyły wspólnie: dzwonki, trójkąt, tamburyn. Wkrótce spotkały grzechotkę. Gdy usłyszała, gdzie się wybierają, natychmiast zapragnęła z nimi pójść. Dzwonki trójkąt, tamburyn i grzechotka razem wyruszyły na poszukiwanie ulicy dźwięków. Krótko potem wyszły im naprzeciw drewienka, które także chciały iść tam, gdzie udają się inne instrumenty, więc przyłączyły się do nich i maszerowały razem z nimi. Teraz dzwonki, trójkąt, tamburyn, grzechotka i drewienka szły gęsiego i wspólnie muzykowały. Usłyszał to bębenek i tak  szybko, jak tylko potrafił, pobiegł do nich i stanął w rządku. Teraz dzwonki, trójkąt, tamburyn, grzechotka, drewienka i bębenek, cicho dzwoniąc, szły jedno za drugim i wciąż poszukiwały ulicy dźwięków. Jednak choć bardzo się starały, nie mogły jej znaleźć! Wyczerpane zatrzymały się, ciężko oddychając. Dzwonki, trójkąt, tamburyn, grzechotka, drewienka i bębenek wydawały przy tym ciche tony i nagle zrozumiały, gdzie jest ulica dźwięków! Dokładnie tutaj, gdzie stały, tu była ulica dźwięków. Dzwonki, trójkąt, tamburyn, grzechotka, drewienka i bębenek spojrzały na siebie i wspólnie stworzyły cudowną melodię. Po chwili dzwonki, trójkąt, tamburyn, grzechotka, drewienka i bębenek wyruszyły w drogę powrotną do domu, gdyż znalazły już ulicę dźwięków. Po długim marszu bębenek pożegnał się, a dzwonki, trójkąt, tamburyn, grzechotka i drewienka poszły dalej. Trochę później pożegnały się drewienka, a dzwonki, trójkąt, tamburyn i grzechotka poszły dalej.  Za chwilę także grzechotka była już w domu. Teraz szły tylko dzwonki, trójkąt, tamburyn. Po kilku krokach dotarły do domu, w którym mieszkał tamburyn. Teraz podróżowały już tylko dzwonki i trójkąt. Gdy trójkąt także dotarł do swojego domu, dzwonki same pobiegły do siebie tak szybko, jak tylko potrafiły, aby móc wreszcie odpocząć. Teraz dookoła jest cicho jak makiem zasiał, a na ulicy dźwięków nic nie słychać.

 

Przez kilka chwil wszyscy delektują się ciszą. Następnie można chwilę porozmawiać na temat spaceru po „ulicy dźwięków”.

 

  1. Zabawa plastyczno – konstrukcyjna „Instrumenty”

Nauczycielka zaprasza dzieci do stolików. Zadaniem dzieci jest skonstruować dowolny instrument przy użyciu butelek, pudełek, pojemników, ziarenek grochu, fasoli, guzików, gumek recepturek itp. Po zakończonej pracy dzieci siadają w kole ze swoim instrumentem i próbują nadać mu nazwę.

 

III. Podsumowanie

  1. Prace porządkowe.

Następnie gotowe instrumenty umieszczamy w kąciku muzycznym w sali, myjemy ręce oraz porządkujemy stoliki tzn. zbieramy kartoniki po kleju, zbieramy ziarna fasoli, grochu, skrawki papierów i umieszczamy je w koszu.

  1. Podsumowanie zajęć. Informacja zwrotna od dzieci.

Która zabawa podobała się najbardziej?

 

 

 

 

Inne publikacje autora:

To nie to czego potrzebujesz? Skorzystaj z wyszukiwarki i przeszukaj naszą stronę:
Twoja wyszukiwarka

forum dyskusyjne dla nauczycieli

Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby komentować.

© 2003 - 2012 Wychowanie Przedszkolne - portal nauczycieli przedszkola · Wykonanie Theme Junkie & MarkNet ·