Jesteś tutaj: Start » Artykuły


PROFILAKTYKA  LOGOPEDYCZNA

Mowa w dużej mierze wpływa na całokształt rozwoju dziecka, a szczególnie na jego powodzenie w szkole. Daje możliwości  komunikacji, stanowi narzędzie w zdobywaniu informacji, pozwala na wyrażanie swoich myśli, własnych opinii i uczuć.

W zajęciach prowadzonych przez logopedę  lub nauczyciela będą brać udział dzieci przedszkolne . Realizacja ćwiczeń przewidziana jest na okres roku szkolnego. Zajęcia odbywać się będą  dwa-trzy razy w tygodniu. Czas trwania zabaw, ćwiczeń –15minut.

Podstawą dla wyraźnej wymowy jest prawidłowe oddychanie, czysta fonacja, umiejętna artykulacja przy sprawnie funkcjonujących narządach mowy, umiejętność różnicowania dźwięków oraz prawidłowa analiza i synteza słuchowa.

Sześcioletnie dziecko powinno mówić prawidłowo, jednak często dzieci w przedszkolach i klasach edukacji wczesnoszkolnej, mówią niewyraźnie, niedbale, cicho, krzykliwie, piszcząco, oddychają nieprawidłowo, płytko, nierzadko ustami, mówią na wdechu, połykają końcówki.

Na każdym etapie ćwiczeń proponowane jest wykorzystywanie form zabawowych. Mają one zapewnić odpowiedni klimat emocjonalny, atmosferę radości, satysfakcji i sukcesu, dzięki czemu dzieci będą bawić się chętniej i skuteczniej.

Stosować będę zabawy rozwijające :

aparat oddechowy

aparat artykulacyjny

pobudzające słuch Fonemowy

 

Poniżej proponuję  kilka ćwiczeń, zabaw i wierszyków które na pewno przydadzą się w trakcie zabaw profilaktycznych

 Ćwiczenia słuchowe

Przykłady dla dzieci młodszych:

 

  1. Rozróżnianie i naśladowanie głosów zwierząt: kota, psa, krowy, kury, koguta, kaczki, gęsi itp.
  1. Rozróżnianie odgłosów pojazdów: samochodu, pociągu, motoru, traktora itp.
  2. Rozpoznawanie po dźwięku różnych urządzeń domowych, np. odkurzacz, mikser, suszarka, pralka itp.

           „ Co słyszę?” – dzieci siedzą z zamkniętymi oczami i nasłuchują,      rozpoznają odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy.

  1. „ Zgadnij, co wydało dźwięk?” – uderzanie pałeczką w szkło, fajans, metal, kamień, drewno itp. Toczenie różnych przedmiotów po podłodze / np. piłki, kasztana, kamienia/, rozpoznawanie odgłosu przez dzieci.
  2. Rozpoznawanie różnych przedmiotów w zamkniętym pudełku po wydawanym odgłosie – groch, kamyki, gwoździe, cukier, kasza itp.
  3. Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoniącego budzika.

 

Przykłady dla dzieci starszych:

 

  1. Wyszukiwanie imion dwu- i trzysylabowych.
  2. Wyszukiwanie słów z podaną  sylabą.
  3. Rozróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej np. safa czy  szafa ?
  1. Wyróżnianie wyrazów w zdaniu. ( stawiamy tyle klocków, rysujemy tyle kółeczek, klaszczemy tyle razy ile słów słyszy dziecko w wypowiadanym zdaniu).
  2. Wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie sylab, wyklaskiwanie, badanie ile razy opadnie żuchwa / na ręce/ przy wybrzmiewanie sylab.
  3. Dzielenie na sylaby imion dzieci / na początku łatwych/.

 

 

 Ćwiczenia oddechowe:

 

Przykłady:

  1. Chuchanie na zmarznięte ręce.
  2. Nadmuchiwanie balonika.
  3. Naśladowanie syreny – „ eu-eu- eu”, „ au-au-au” – na jednym wydechu.
  4. Dmuchanie na piórko, aby nie spadło.
  5. Dmuchanie na płomień świecy.
  6. Dmuchanie na piłeczkę pingpongową, wyścigi piłeczek.
  7. Dmuchanie na kulkę z waty, na wiatraczek.
  8. Chłodzenie „ gorącej zupy” – dmuchanie ciągłym strumieniem.
  9. Liczenie na jednym wydechu.
  10. Powtarzanie zdań szeptem.

 

 

 Ćwiczenia motoryki narządów artykulacyjnych

 

Ćwiczenia warg:

  1. Oddalanie od siebie kącików ust – wymawianie „ iii”.

.      2. Masaż warg zębami ( górnymi dolnej wargi  i odwrotnie).

3.Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u,  i-a,  u-o,  o-i,  u-i,  a-o, e-o  itp.

4.Wysuwanie warg w „ ryjek”, cofanie w „ uśmiech”.

5. Zbliżanie do siebie kącików ust – wymawianie „ uuu”.

6.  Naprzemienne wymawianie „ i – u”.

7.Cmokanie.

8.  Parskanie / wprawianie warg w drganie/.

9.Wysuwanie warg w przód, następnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.

10.Wysuwanie warg w przód, następnie krążenie wysuniętymi wargami.

 

Ćwiczenia języka:

  1. Język lekko wysunięty opiera się na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.
  2. Ruchy koliste języka w prawo i w lewo na zewnątrz jamy ustnej.
  3. Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte
  4. „ Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.
  5. Dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.
  6. Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych / krążenie językiem/.
  7. Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.
  8. Kląskanie językiem.
  9. Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust / żuchwa opuszczona/.

 

Ćwiczenia policzków:

  1. Nadymanie policzków – „ gruby miś”.
  2. Naprzemiennie „ gruby miś” – „ chudy zajączek”.
  3. Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmianę.
  4. Wciąganie policzków – „ chudy zajączek”
  5. Nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, krążenie tym powietrzem,   powolne wypuszczanie powietrza.

 

WIERSZYKI – ĆWICZENIA ARTYKULACYJNE.

 

Miau – miau – miau,

Miau – miau – miau

Śpiewają koty.

Miau – miau – miau,

Miau – miau – miau

Śpiewam ja sam.

 

Hau – hau – hau,

hau – hau – hau.

Śpiewaja pieski.

Hau – hau – hau,

hau – hau – hau.

Śpiewam ja sam. itd.

 

Zwierzęce gadanie

Co mówi bocian, gdy żabkę zjeść chce? –Kle, kle, kle.

Co mówi żaba, gdy bocianów tłum? –Kum, kum, kum.

Co mówi kotek, gdy mleczka by chciał? –Miau, miau, miau

Co mówi kura, gdy znosi jajko? —Ko, ko, ko.

Co mówi kogut, gdy budzi się w kurniku? —Ku-ku-ryku.

Co mówi koza, gdy jeść jej się chce? —Me, me, me.

Co mówi krowa, gdy brak jej tchu? —-Mu, mu, mu.

Co mówi piesek, gdy kość zjeść by chciał? —Hau, hau, hau.

Co mówi baran, gdy spać mu się chce? —-Be, be, be.

Co mówi ryba, gdy powiedzieć chce?

Nic! Przecież ryby nie mają głosu!

 

Co słychać na wsi?

Co słychać? Zależy – gdzie.

Na łące słychać: Kle, kle!

Na stawie: Kum, kum!

Na polu: Ku – ku, ku – ku!

Przed kurnikiem: Kukuryku!

Ko – ko – ko – ko – ko! – w kurniku.

Koło budy słychać: Hau, hau!

A na progu: Miau…

A co słychać w domu,

Nie powiem nikomu!

 

„ W zagrodzie Małgosi” – bajeczka ortofoniczna

 

Wieczorem w zagrodzie cioci Małgosi

Każde zwierzątko o jedzenie prosi.

Piesek szczeka: HAU, HAU, HAU,

Kotek miauczy: MIAU, MIAU, MIAU,

Kura gdacze; KOD, KO, DA

Kaczka kwacze: KWA, KWA, KWA.

Gąska gęga: GĘ, GĘ, GĘ

Ona też chce najeść się.

Owca beczy: BE, BE, BE,

Koza muczy: ME, ME, ME,

Indor  gulaga: GU, GU, GU

Krowa ryczy: MU, MU, MU,

Konik parska: PRR, PRR, PRR

A pies warczy: WRR, WRR, WRR.

I tak gra orkiestra ta, aż  Małgosia jeść im da.

 

ZWIERZATKA NA WSI

W chlewiku mieszka świnka

I trąca ryjkiem drzwi.

Gdy niosę jej jedzenie,

To ona „kwi- kwi- kwi!”

W oborze stoi koza

Co trawę wolno je

Ja kłaniam jej się nisko

A ona me me me

A obok duża krowa

Ogonem macha tu

Gdy chciałem ją pogłaskać

To ona mu mu mu

Po trawie chodzi kaczka,

Co krzywe nóżki ma.

Ja mówię jej dzień dobry

A ona: „ kwa-, kwa-, kwa-!”

W kurniku małe kurki

Jest chyba ich ze sto

Podchodzę do nich cicho

A one ko, ko, ko!

W ogródku tuż za domem

Szarusek kotek stał

Gdy wziąłem go na ręce

On do mnie miau, miau, miau.

Przed budą trzy szczeniaczki

Podnoszą straszny gwałt

Ja mówię: „cicho pieski”,

A one „hau-, hau-, hau-!”

 

 

Myszki” – wierszyk do ćwiczeń logorytmicznych utrwalających głoskę  „sz” w sylabach:

 

Myszek sto do norki szło:          SZO, SZO, SZO           SZO, SZO, SZO

I wybiegły koty dwa:          SZA, SZA, SZA           SZA, SZA, SZA

A, że były bardzo złe                  SZE, SZE, SZE             SZE, SZE, SZE

To złapały myszki dwie              SZE, SZE, SZE             SZE, SZE, SZE

Potem jeszcze zjadły trzy            SZY, SZY, SZY           SZY, SZY, SZY

I ostrzyły ciągle kły                     SZY, SZY, SZY           SZY, SZY, SZY

Ale, że im brakło tchu                 SZU, SZU, SZU           SZU, SZU, SZU

Nie złapały wszystkich stu          SZU, SZU, SZU           SZU, SZU, SZU

 

„ Deszczyk” – tekst logorytmiczny utrwalający grupę spółgłoskową: „szcz”

 

Deszczyk kropi, deszczyk mży,

Człapią w deszczu żuczki trzy.

Po kałużach: CZŁAP, CZŁAP, CZŁAP

Woda pluszcze: SZLAP, SZLAP, SZLAP

 

„ Gruszki i muszelki” – utrwalanie głoski „sz” w sylabach i wyrazach                                                               

SZA, SZA, Szymek ma,

SZE, SZE, muszle dwie

SZY, SZY gruszki trzy

SZU, SZU, wpadły mu

SZO, SZO, aż na dno

Do koszyka szarego.

 

 

Dziadzio Mrok

Pada, pada deszcz.

Chlupu, chlupu, chlup.

Idzie dziadzio Mrok.

Tupu, tupu, tup.

Idzie dziadzio Mrok.

Człapu, człapu, człap.

Wyskoczyła noc,

Za połę go łap.

Zmyka dziadzio Mrok.

Tupu, tupu, tup.

A noc za nim brnie.

Chlupu, chlupu, chlup.

 

MARZEC POWRÓCIŁ

Marzec powrócił więc zmienna pogoda.

Co dzień inaczej – wiosenna moda

W poniedziałek słonko

We wtorek deszcz leje

W środę bardzo zimno

W czwartek wicher wieje

W piątek śnieżek pada

W sobotę słonko świeci

W niedzielę cieplutko – więc cieszą się dzieci.

 

Smok

„Mały smok lubi sok.

Po co tobie smoku

Tyle tego soku?

– Jemu dam, tobie dam,

resztę zaś wypiję sam.”

 

Osioł” –  usprawnianie warg i utrwalanie sylaby „sio”

 

Był kiedyś osioł siodłaty

Śmieszny, bo w siwe łaty.

W kurniku się osioł wychował

Kur mowę opanował.

Na próżno wszyscy się wysilali

I oślej mowy go nauczali.

Prosiła go gosposia:   „Osiołku, i – o,  i –o”,

Lecz osioł odpowiadał: „ A sio, a sio, a sio”.

Przynosił Tosiek siano: „ Osiołku, i –o, i –o”,

A osioł powtarzał uparcie: „A sio, a sio, a sio”.

Basia siekała mu sieczkę: „ Osiołku, i –o, i –o”,

A osioł wciąż odpowiadał: „ A sio, a sio, a sio”.

Prosiły go gęsi i rysie, prosiaki oraz misie: „Osiołku, i –o, i –o”.

Osioł uparcie swoje: „ A sio, a sio, a sio”.

Silili się nie na żarty,

Lecz osioł był uparty,

Aż wreszcie zrezygnowali i osła przedrzeźniali: „ A sio, a sio, a sio”

A osioł spojrzał leniwie

I ryknął do nich złośliwie:

„ Znudziło mi się to,  i –o, i –o, i –o”.

 

 

ROZMOWA Z BOCIANEM

– Dzień dobry, panie bocianie!

– Kle, kle!

– Czy smaczne było śniadanie?

– Kle, kle!

– Co jadł pan na drugie danie?

– Kle, kle!

– Jak długo pan tu zostanie?

– Kle, kle!

– Bywaj zdrów, panie bocianie! – Kle, kle!

 

Inne publikacje autora:

To nie to czego potrzebujesz? Skorzystaj z wyszukiwarki i przeszukaj naszą stronę:
Twoja wyszukiwarka


Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby komentować.

© 2003 - 2012 Wychowanie Przedszkolne - portal nauczycieli przedszkola · Wykonanie Theme Junkie & MarkNet ·