Jesteś tutaj: Start » Porady dla rodziców


Poradnik dla rodziców

„DBAJ O PRAWIDŁOWĄ POSTAWĘ CIAŁA SWOJEGO DZIECKA”

Propozycja wskazówek dla rodziców dzieci uczęszczających na zajęcia z gimnastyki korekcyjnej
w Przedszkolu Publicznym Nr 6 w Bartoszycach

Materiały zebrała i opracowała
mgr Anna Chilimończyk

„Można traktować postawę ciała człowieka, jako wyraz godności układu ruchowego do działania. Jest to z reguły postawa wyprostowana „uniesiona”, ułatwiająca przejście ze stanu bezruchu do czynności”
T. Kasperczyk
Postawa ciała jest cechą charakterystyczną każdego człowieka, po której – nawet z daleka możemy go poznać . W utrzymaniu charakterystycznej dla człowieka postawy ciała istotną rolę odgrywa przyzwyczajenie, a więc, jak to inaczej określamy, nawyk ruchowy. Może to być nawyk prawidłowej bądź nieprawidłowej postawy ciała. Pionowa postawa ciała powoduje, że przeciążony jest odcinek lędźwiowy kręgosłupa. Przy wszystkich codziennych czynnościach najczęściej przyjmujemy pozycję pochyloną ku przodowi, która nie jest w pełni zabezpieczana układem stabilizującym biernie. Poza tym osłabiony jest w stosunku do potrzeb stabilizacji układ mięśniowy, zwłaszcza mięśnie grzbietu i brzucha, co wynika z niedoboru ruchu. Siedzący tryb życia wpływa również niekorzystnie na stan fizjologicznych krzywizn kręgosłupa i wydolności układu mięśniowego.
Chcąc mieć zdrowy i sprawny kręgosłup, należy o niego czynnie dbać przez całe życie. W jaki sposób należy to czynić?
Podstawowymi działaniami są :
• Ograniczenie siedzącego trybu życia, zwiększenie ogólnej aktywności ruchowej, ze szczególnym uwzględnieniem tych jej form, dzięki którym są wzmacniane mięśnie grzbietu i brzucha, dobór ćwiczeń mających na celu kształtowanie prawidłowych krzywizn kręgosłupa, a nie ich niwelowanie.
• Nauczenie, już we wczesnym dzieciństwie, a następnie wyrobienie nawyku utrzymywania prawidłowej postawy ciała we wszelkich czynnościach życia, zwłaszcza tych, w których kręgosłup mógłby być przeciążony, przestrzeganie prawidłowej postawy ciała przy pracy i w czasie odpoczynku.
• Dostosowanie sprzętów domowych do potrzeb i możliwości fizjologicznych kręgosłupa.
Jak wynika z powyższego jednym z głównych czynników zapobiegającym wadom postawy jest ruch. U każdego dziecka zachodzi potrzeba tworzenia własnego modelu aktywności ruchowej o indywidualnej specyfice potrzeb i możliwościach zaspokojenia. Zachodzi pytanie – jak sobie z tym poradzić?
Szczególnie cenne są formy aktywności ruchowej, które człowiek może kultywować przez całe życie. Jak np.: pływanie, narciarstwo, łyżwiarstwo, turystyka (piesza, rowerowa), tenis, i inne gry sportowe. Wdrożenie od dzieciństwa do systematycznego uprawiania danej dyscypliny, zasmakowanie w przyjemnościach, jakie ona daje, stwarza podwaliny zachowania zdrowia. W każdym wieku dostępną formą aktywności ruchowej jest gimnastyka.
Poza wzmacnianiem odpowiednich zespołów mięśniowych niezbędne jest równoległe wyrabianie nawyku zachowania prawidłowej postawy ciała. Nawyk ten wyrabiamy przy wszystkich czynnościach dnia, przy pracy i w czasie spoczynku. Przyswojone w dzieciństwie nawyki prawidłowych pozycji przy codziennych czynnościach zaowocują w wieku dojrzałym sprawnością i bezbolesnością kręgosłupa. Należy jednak pamiętać, że dziecko czerpie wzory z otoczenia. Chcąc więc uczyć je wskazanych zasad, sami musimy ich przestrzegać, co zresztą wszystkim domownikom wyjdzie na zdrowie. Prawidłowo zorganizowany system przeciwdziałania wadom postawy u dziecka powinien obejmować :
• codzienne (poza dniami zajęć korekcyjnych w przedszkolu) indywidualne ćwiczenia w domu zgodnie z instrukcją,
• przestrzeganie poprawnej postawy podczas wszystkich codziennych czynności,
• udział w ćwiczeniach zespołowych gimnastyki korekcyjnej dwa razy w tygodniu,
• pływanie korekcyjne dwa razy w tygodniu,
• czynny wypoczynek w postaci odpowiednich do typu wady form rekreacji ruchowej.
Aby proces korygowania wad mógł być w pełni efektywny, należy opanować ogólne zasady doboru ćwiczeń korekcyjnych. Tylko dzięki temu rodzice będą mogli w sposób świadomy i celowy przeciwdziałać wadom postawy u swojego dziecka.
Rodzice mają niekiedy pretensje do osoby prowadzącej zajęcia korekcyjne, jeśli poprawa następuje powoli, podczas gdy często za osiągnięcie uważa się powstrzymanie procesu chorobowego, jak np. w przypadku niektórych bocznych skrzywień kręgosłupa.
Efekt korygowania zależy nie tylko od osoby prowadzącej z dzieckiem zajęcia korekcyjne dwa razy w tygodniu po pół godziny, ale od postępowania rodziców. Od nich bowiem zależy, czy dziecko z wadą postawy ma konsekwentnie i prawidłowo zorganizowane życie w ciągu doby, tygodnia, miesiąca, roku, a często wielu lat.
Rodzice wraz z dzieckiem organizują prawidłowe miejsce do zajęć i gier przy stoliku (biurku), warunki wypoczynku (łóżko), miejsce ćwiczeń korekcyjnych w domu i jego wyposażenie ( np. taboret, kocyk, laska, ciężarki, woreczek z grochem itp.) Wspólnie zastanawiają się nad rozplanowaniem zajęć tygodniowych, aby starczyło czasu także na rekreację ruchową, np. w postaci zabaw i gier z rówieśnikami. W ten sposób wdrażamy dziecko do gospodarowania własnym czasem.
Poniżej przedstawiam elementy24- godzinnego systemu przeciwdziałania wadom postawy ciała (wg M. Kutzner- Kozińskiej)
• SEN dla dzieci 5-6 letnich około 11 godzin na dobę. Dziecko powinno
mieć własne łóżko o dość twardym, nie uginającym się zbytnio materacu, małą poduszeczkę, której grubość powinna wynosić tyle, żeby wypełniać przestrzeń
zawartą między barkiem a uchem w pozycji leżenia na boku. Najbardziej wszechstronne zastosowanie dla wszystkich wad ma pozycja leżenia na plecach.
• ROZRUCH PORANNY powinien trwać 15 minut. Najlepiej, jeżeli dziecko ćwiczy wraz z rodzeństwem i rodzicami. Jeżeli tylko jest to możliwe, powinno się to robić na świeżym powietrzu (np. przy wyprowadzaniu psa) Charakter ćwiczeń: obszerne luźne ruchy kończyn dolnych oraz tułowia z akcentami krótkiego statycznego wytrzymania skorygowanej postawy w różnych pozycjach, trochę biegów, podskoków.
Po rozruchu zaleca się prysznic całego ciała oraz inne poranne zabiegi higieniczne, które są codzienną koniecznością.
• ZAJĘCIA POZA PRZEDSZKOLEM w wolnych dniach tygodnia od zespołowych zajęć korekcyjnych dziecko ćwiczy w domu indywidualnie zestaw ćwiczeń zaleconych mu przez nauczyciela. O czym będę mówiła w następnym podpunkcie. Odpoczynek, dowolnie planowany przez dziecko planowany powinien być czynny i wystarczająco długi, tj. minimum ok. 2 godzin dziennie (elementy ruchu pod różnymi postaciami). Wykonywanie czynności codziennych wymaga również przestrzegania higieny i oszczędzania zarówno stóp, jak i kręgosłupa.
Ponieważ dziecko w ciągu dnia sporo czasu spędza na różne prace przy stoliku, dlatego podam jakie zasady pracy dziecka należy przestrzegać by wypracować nawyk utrzymania prawidłowej postawy siedzącej :
– tułów powinien być wyprostowany i oddalony od stołu 3 – 5 cm,
– nogi dziecka powinny dotykać całymi stopami podłoża,
– głowa powinna być nieznacznie pochylona nad stołem, zaś odległość oczu od blatu stołu powinna wynosić 30 – 35 cm,
– łokcie nie powinny leżeć na stole, ale wystawać nieco poza jego brzeg,kartkę do rysowania należy umieszczać na wprost środka piersi dziecka,
– w czasie pracy przy stoliku dziecko powinno siedzieć prosto i nie pochylać się.





Należy zwrócić uwagę aby :

– stolik ustawiony był z oświetleniem padającym z lewej strony i nie rażącym oczu, o wysokości takiej, by przy siedzeniu dziecko opierając się przedramionami o blat stołu miało kręgosłup wyprostowany i barki ustawione poziomo,
– wysokość krzesła odpowiadała długości podudzi, wymodelowane oparcie podpierało odcinek lędźwiowo – piersiowy kręgosłupa.
• ODŻYWIANIE powinno być pełno wartościowe wg ogólnie przyjętych zasad. W przypadku znacznej nadwagi należy stosować dietę odchudzającą zgodnie z zaleceniami lekarza. Nadmierny ciężar ciała przy słabej muskulaturze stanowi poważny czynnik pogłębiający wadę.
WSKAZÓWKI PROFILAKTYCZNE :
1. Odżywianie pokarmami bogatymi w białko, szkodliwe jest zarówno niedożywienie jak i przekarmienie.
2. Eliminować długie oglądanie telewizji, co związane jest z przebywaniem dziecka w pozycji siedzącej przymusowej).
3. Odzież powinna być lekka nie krępująca ruchów.
4. Obuwie powinno być elastyczne, miękkie, z szerokimi noskami.
5. Prace przy stoliku powinny być przerywane co 30-40 minut zabawą ruchową, lub pracą, która wymaga ruchu.
Zajęcia korekcyjne grupowe organizowane przez przedszkole 2 razy w tygodniu są niewystarczające. W większości przypadków stanowią one za mały bodziec korygujący. Dlatego też zajęcia indywidualne w domu powinny być skrupulatnie, systematycznie wykonywane. W ciągu tygodnia można przecież ćwiczyć w domu pięć sześć razy. Ćwiczenia domowe powinny stanowić podstawową formę oddziaływania korekcyjnego, zwłaszcza w przypadkach trudnych.
Ćwiczyć należy w obecności jednego z rodziców, który stara się korygować postawę dziecka, dba o bezpieczeństwo podczas ćwiczeń, np. na stole, taborecie, krześle, a kiedy trzeba przyjmuje rolę współćwiczącego. Ćwiczenia należy wykonywać bardzo dokładnie i bez pośpiechu, pamiętając o rytmicznym, głębokim oddychaniu.
Ćwiczyć można w przewietrzonym pokoju, w ogrodzie przy ciepłej bezwietrznej pogodzie, na balkonie, tarasie. Ćwiczenia wykonywać na kocu, czystej podłodze lub materacu. Należy ćwiczyć codziennie w godzinach popołudniowych lub wieczornych przed posiłkiem. Do ćwiczeń dzieci powinny przystąpić wypoczęte. Należy ćwiczyć w kostiumie i boso.
Do ćwiczeń wykorzystuje się sprzęt domowy, jak : twardy tapczan, stół, krzesło, taborety, lustro itp. Wskazane jest zamontowanie drążka w drzwiach do zwisów. Do obowiązkowego wyposażenia należą : kocyk, laska, piłka, woreczek z grochem, kółko ringo, a dla dzieci odpowiednio wzmocnionych – ciężarki i ekspander.
Przyswojenie nawyków higieny pracy i czynnego wypoczynku, konieczność intensywnej pracy nad samym sobą stanowią dla dziecka, a często i dla całej rodziny, trwały dorobek nie tylko o charakterze zdrowotnym lecz i wychowawczym. Jest to jednak proces żmudny i trudny ale jakże potrzebny naszym pociechom.

BIBLIOGRAFIA

1. S. Owczarek – „ Atlas ćwiczeń korekcyjnych” WSiP W-wa 1998
2. M. Kutzner – Kozińska – „Dbaj o prawidłową postawę ciała dziecka“ WSiP W-wa 1995
3. J. Kołodziej, K. Kołodziej, I. Mamola – „ Gimnastyka korekcyjno- kompensacyjna w szkole” FOSZE Rzeszów 1994
4. M. Kutzner – Kozińska , K. Wlaźnik – „Gimnastyka korekcyjna dla dzeci 6-10 letnich” WSiP W-wa 1995
5. M. Bondarowicz, S. Owczarek – „Zabawy i gry ruchowe w gimnastyce korekcyjnej” WSiP W-wa 1997
6. T. Kasperczyk – „ Metody oceny postawy ciała” AWF Kraków 1983

 

Inne publikacje autora:

To nie to czego potrzebujesz? Skorzystaj z wyszukiwarki i przeszukaj naszą stronę:
Twoja wyszukiwarka

forum dyskusyjne dla nauczycieli

Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby komentować.

© 2003 - 2012 Wychowanie Przedszkolne - portal nauczycieli przedszkola · Wykonanie Theme Junkie & MarkNet ·