Jesteś tutaj: Start » Pozostałe scenariusze zajęć


SCENARIUSZ ZAJĘĆ

Osoba prowadząca zajęcia: Agnieszka Sawicka
Grupa wiekowa: 5- latki
Data:

TEMAT TYGODNIA: Orientuję się w przestrzeni i w schemacie własnego ciała

TEMAT ZAJĘCIA: „Od stóp do głów” – zabawy i ćwiczenia sprzyjające orientacji
w schemacie własnego ciała oraz orientacji przestrzennej.

METODY: – czynnościowe
– słowne
– poglądowe

FORMY: – praca indywidualna
– praca z całą grupą

CEL OGÓLNY: utrwalenie znajomości schematu ciała i orientacji w przestrzeni

CELE OPERACYJNE: dziecko:
– prawidłowo nazywa i wskazuje części ciała;
– potrafi wskazać różnice i podobieństwa w wyglądzie
własnego ciała i innej osoby;
– wykonuje ruchy izolowane – porusza określoną częścią
ciała (np. tylko ręką, tylko głową, nogą i ręką, itp.);
– rozróżnia i prawidłowo wskazuje kierunki w przestrzeni
(w przód, w tył, w prawo, w lewo);
– recytuje wierszyki utrwalające nazwy części ciała oraz
kierunki w przestrzeni;
– chętnie uczestniczy w zabawach ruchowych związanych
z rozróżnianiem prawej i lewej strony ciała;
– prawidłowo posługuje się liczebnikami głównymi
w zakresie 6 oraz liczebnikami porządkowymi w zakresie 5
(liczy palce u rąk);

POMOCE: kartoniki ze zdaniami prawdziwymi i fałszywymi na temat części ciała ludzkiego, 2 pojemniki (z uśmiechniętą i smutną buzią), plastikowe kółko, woreczek, pokrywka od pudełka, dwie rolki bibułki, 2 paski tektury, szablony dłoni i stóp (wycięte przez dzieci), obrazki dzieci, napisy: START, META, kostka liczbowa, dyplomy (dla każdego dziecka);

PRZEBIEG ZAJĘĆ:

1. „ Iskierka” – zabawa w kręgu.

Dzieci siedzą w kole, trzymając sie za ręce. Nauczycielka mówi: „Iskierkę przyjaźni puszczam w krąg, niech wróci do moich rąk”. Dzieci witają się uściskiem dłoni.

2. „Chodźcie do koła” – powitanie dzieci piosenką.

„Chodźcie wszyscy tu, do koła.
Zabawimy się wesoło.
Witamy wszystkich was.
Na zabawę nadszedł czas.
Prawa ręka, lewa ręka,
prawa noga, lewa noga,
cały tułów oraz głowa.
Witamy was”.

3. „Tacy sami” – rozmowa na temat różnic i podobieństw w wyglądzie ciała ludzkiego.

Nauczycielka prosi dwoje dzieci (chłopiec, dziewczynka) aby stanęły obok siebie. Pozostałe dzieci przyglądają sie im uważnie i mówią czym się różnią ( ubiór, wzrost, kolor oczu, płeć…) i co mają wspólnego. Dochodzą do wniosku, iż każdy z nas inaczej wygląda, ale jesteśmy zbudowani tak samo (mamy dwie ręce, nogi…).

4. „Dziecko do dziecka” – zabawa w parach przy muzyce.

Dzieci poruszają się w rytm muzyki w dowolny sposób. Na hasło: „dziecko do dziecka” szybko dobierają się w pary. Gdy słyszą muzykę tańczą razem. Na przerwę w muzyce nauczycielka wywołuje nazwy części ciała, którymi dzieci w swojej parze mają się dotknąć np. noga do nogi, plecy do pleców, nos do nosa, ucho do ucha itp. Gdy ponownie usłyszą „dziecko do dziecka” dobierają się w nowe pary i zabawa trwa dalej.

5. „Prawda czy fałsz?” – rozróżnianie zdań prawdziwych i fałszywych na temat części ciała.

Dzieci losują zdania typu:
– człowiek ma dwoje oczu
– człowiek ma dwie lewe ręce
– dłoń człowieka ma 6 palców
– człowiek ma dwie prawe nogi
– człowiek ma kolana
– człowiek ma 1 łokieć
– człowiek nie ma ramion
– człowiek nie ma stóp
– człowiek ma z przodu brzuch, z tyłu plecy

Dziecko umieszcza zdania prawdziwe w pojemniku z uśmiechniętą buzią, fałszywe w pojemniku z buzią smutną. Samodzielnie wskazuje części ciała, o których jest mowa w określonym zdaniu (następnie wszystkie dzieci razem). Podaje prawidłowe odpowiedzi. Nauczycielka zadaje dodatkowe pytania, daje zadania do wykonania np. pokaż prawą rękę, lewą rękę, tupnij prawą nogą, policz palce (dziecko liczy palce na podstawie wiersza: „Pierwszy palec, drugi, trzeci”, porównuje ilość palców w prawej i lewej dłoni, podaje nazwy kolejnych palców – kciuk, wskazujący…).

6. „Dziwny taniec” – poruszanie określoną częścią ciała przy muzyce.

Nauczycielka zaprasza dzieci do „dziwnego tańca” – tańca na siedząco. Wyjaśnia im, iż całe ciało musi być nieruchome. Tańczy jedynie ta część ciała, którą wywoła nauczycielka np. oczy, jeden palec, dwa palce, prawa dłoń itp. Przed rozpoczęciem zabawy nauczycielka pyta dzieci w jaki sposób mogą np. tańczyć oczy (dzieci podają swoje propozycje typu: można mróżyć oczy, zamykać, otwierać, patrzeć w prawo, w lewo…). Podczas zabawy każde dziecko „tańczy” według własnego pomysłu.

7. „Budowanie człowieka” – wspólne układanie ludzkiej postaci.





Nauczycielka rozkłada na dywanie przedmioty znajdujące się w sali przedszkolnej ( plastikowe kółko, woreczek, pokrywka od pudełka, dwie rolki bibułki, dwa paski tektury, wycięte szablony dłoni i stóp). Układają postać ludzką na dużym arkuszu papieru. Dorysowują mazakami części twarzy (oczy, rzęsy, brwi, nos, usta). Po ułożeniu nauczycielka pyta dzieci jak można tę postać nazwać. Dzieci podają różne propozycje.

8. „W przód, w tył” – zabawa na rozróżnianie kierunków w przestrzeni.

Nauczycielka pokazuje obrazki dzieci, które mają dla przedszkolaków różne zadania do wykonania np.
– Marek: Idź 5 kroków do przodu
– Wojtek: Idź 3 kroki do tyłu
– Ela: Powiedz kto siedzi z twojej prawej strony
– Emilka: Pokąż co należy zrobić, gdy przechodzimy przez ulicę
– Kacper: Zaproś wszystkie dzieci do gimnastyki

Dziecko wybiera sobie określony obrazek i wykonuje polecenie.

9. „Labirynt” – układanie na dywanie szablonów stóp.

Nauczycielka pyta dzieci co oznacza słowo labirynt. Wiedzą, iż mają do pokonania pewną drogę, aby dojść do określonego punktu (niespodzianki). Układają na dywanie szablony stóp (wycięte wcześniej przez dzieci). Ilość kroków wyznacza rzut kostką. Przedszkolaki wskazują kierunki i układają trasę labiryntu od napisu „START” do napisu „META”. Nauczycielka pokazuje dzieciom niespodziankę do której „doszły” (DYPLOM przedszkolaka, który dużo wie – dla każdego dziecka).

10. „Siedmioskoczek” – zabawa muzyczna.

Dzieci podskakują po obwodzie koła przy muzyce. Zatrzymują się przodem do środka koła i klaszczą 3 razy. Odwracają się do tyłu, klaszczą 3 razy i ponownie stają twarzą do środka koła. Słyszą sygnał dźwiękowy przy którym nauczycielka mówi: prawa ręka. Dzieci podnoszą prawą rękę do góry. Zabawa po obwodzie koła ponownie się powtarza. Za każdym razem słychać o jeden sygnał dźwiękowy więcej. Na koniec zabawy dzieci słyszą następujące komendy: prawa ręka, lewa ręka, prawa noga, lewa noga, prawe kolano, lewe kolano, prawy łokieć, lewy łokieć. Taniec kończy się ukłonem wszystkich dzieci.

11. „Cicho, cichutko” – masaż relaksacyjny.

Nauczycielka mówi teksty krótkich wierszyków, przy których dzieci masują swoją nogę („Cicho, cichutko”), oraz plecy dziecka siedzącego przed nim („Dreszczyk”).

12. Wręczenie dzieciom dyplomów.

Nauczycielka gratuluje dzieciom wiedzy na temat budowy ciała ludzkiego i orientacji w przestrzeni. Wręcza każdemu dyplom, na którym dziecko odrysowuje swoją dłoń.

WIERSZE WYKORZYSTANE PODCZAS ZAJĘĆ:

1. „Pierwszy palec, drugi, trzeci –
tak potrafią liczyć dzieci.
Czwarty, piąty palec mam –
widzisz? Umiem liczyć sam.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć”.

2. „Ręce, nogi”

Ręce robią: klap, klap, klap.
Nogi tupią: tup, tup, tup.
Tutaj swoją głowę mam,
a na brzuszku: bam, bam, bam.

Buzia robi: am, am, am.
Oczy patrzą tu i tam.
Tutaj swoje uszy mam
a na nosie sobie gram.

3. „Wyliczanka”

Pokaż Jasiu gdzie masz oko,
gdzie masz ucho a gdzie nos.
Pokaż rękę, pokaż nogę,
gdzie na głowie sterczy włos.

Daj mi rękę, tupnij nogą,
kiwnij głową tak i nie.
Klaśnij w dłonie, hop do góry,
razem pobawimy się.

4. „Raz, dwa, trzy, cztery,
raz, dwa, trzy.
Bardzo zdrowo i wzorowo
co dzień się gimnastykować.
W lewo skręt, w prawo skręt,
teraz dotknij własnych pięt.
W górę kolano, ręce do boku,
trzymaj się prosto, głowa wysoko”.

5. „Kółko małe, kółko duże,
głowa prosto, ręce w górze.
Ręce w prawo, ręce w lewo,
tak się chwieje wielkie drzewo”.

6. „Gimnastyka to podstawa
dla nas dzieci dobra sprawa.
Ręce w górę, w przód i w bok,
skłon do przodu, przysiad, skok.
Marsz do koła, gra muzyka
i skończona gimnastyka”.
Wiersze do masażu relaksacyjnego:

1. „Cicho, cichutko”

Cicho, cichutko,
w puszystej kurteczce,
chodziła raz myszka
po gładkiej półeczce.
Znalazła ser żółty,
ząbkami go jadła,
strzepnęła okruszki
w kąciku usiadła,
okruszki zebrała,
ząbkami je zjadła,
po gładkiej półeczce
chodziła w kurteczce.

2. „Dreszczyk”

Tędy płynie rzeczka,
idzie pani na szpileczkach,
tu przebiegły konie,
tędy przeszły słonie,
a tu idzie szczypaweczka,
zaświeciły dwa słoneczka,
spadł drobniutki deszczyk,
czy przeszedł cię dreszczyk?

Utwory muzyczne wykorzystane podczas zajęć:

1. Chodźcie do koła (taniec integracyjny – KLANZA)
2. Kałużowy deszcz (podkład muzyczny)
3. Menuet A – dur – Wolfgang Amadeusz Mozart
4.Siedmioskoczek (taniec integracyjny – KLANZA)

 

Inne publikacje autora:

To nie to czego potrzebujesz? Skorzystaj z wyszukiwarki i przeszukaj naszą stronę:
Twoja wyszukiwarka

forum dyskusyjne dla nauczycieli

Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby komentować.

© 2003 - 2012 Wychowanie Przedszkolne - portal nauczycieli przedszkola · Wykonanie Theme Junkie & MarkNet ·