Jesteś tutaj: Start » Zajęcia otwarte dla rodziców


SCENARIUSZ ZAJĘĆ OTWARTYCH W GRUPIE DZIECI 3, 4-LETNICH

Opracowanie i prowadzenie: Marta Galińska-Falaki
Temat: „Królowa dnia i nocy”

Cel ogólny:
• Dostrzeganie stałego następstwa dni i nocy
Cele operacyjne:
Dziecko:
• potrafi skojarzyć przeznaczenie rzeczy realnych i przedstawionych graficznie
z czynnością fizjologiczną ludzi i zwierząt jaką jest sen
• wysłucha opowiadania „Królowa dnia i nocy”
• zaprezentuje ruchem i mimiką czynności wykonywane w dzień i w nocy
• dostrzega rytm i potrafi go naśladować
• potrafi kodować rytm i go odczytać
• uświadamia sobie następstwa dni i nocy
• dopasuje sny narysowane na chmurkach ze śpiącymi postaciami
• przedstawi plastycznie swój sen

Metody: słowna, oglądowa, czynnościowa, twórcza
Formy: zbiorowa, indywidualna
Środki dydaktyczne: koc, kocyk, piżama, koszula nocna, lampa nocna; ilustracje: łóżko, tapczan, wersalka, dziupla, nora; ilustracje do bajki oraz treść bajki „Królowa dnia i nocy”; graficzne zgadywanki „Kto o czym śni”; pomoce do malowania; kredki pastelowe, papier w kolorze różowym w kształcie chmurek; tekturowe koło oraz kartoniki w kolorze żółtym i niebieskim, emblematy nocy i dnia; muzyka „Nanuma”, „Slow and Fast”, muzyka relaksacyjna.

Przebieg zajęć:
1. Powitanie dzieci oraz przybyłych gości. Nauczyciel mówi: dzień dobry dziewczynki, dzień dobry chłopaki, te grzeczne i te łobuziaki. Powitajmy się wszyscy machając dłońmi do siebie i uśmiechnijmy się wesoło.
2. Wprowadzenie do tematu zajęć. Oglądanie rzeczy i ilustracji związanych ze snem
i spaniem. Nauczyciel odkrywa rozłożone rzeczy: koc, kocyk, poduszka, piżama, koszulka nocna oraz ilustracje mebli do spania i ilustracje dziupli i nory – dzieci oglądają, eksplorują, wypowiadają się wokół problemu. Czy te rzeczy i obrazki mogą być ze sobą i dlaczego?
- Rozmowa ma doprowadzić do odkrycia, ze służą one do spania ludziom i zwierzętom.
- Co robią dzieci w dzień, a co robią nocą? Jak przygotowujemy się do snu? W co się ubieramy? Co należy zrobić zanim ułożymy się do snu?
3. Wyprawa do krainy Królowej Dnia i Nocy – zabawa ruchowa do muzyki „Nanuma” – taniec.
4. Słuchanie bajki pt. „Królowa dnia i nocy”.
Posłuchajcie drogie dzieci opowieści mojej. Dawno temu, gdzieś za morzem i za siódmą drogą, stało miasto bardzo piękne, piękne, choć dwukolorowe. A rządziła nim Królowa Dnia i Nocy, która wszystkich ludzi obdarzała światłem albo mrokiem. Gdy Królowa siadywała twarzą do mieszkańców – dzień nastawał, jasność wielka. Wszyscy ludzie się cieszyli, pracowali i do siebie uśmiechali. Gdy Królowa obracała się do miasta plecami, mrok nadchodził, ciemność kroczyła ulicami. Wszystkie dzieci kładły się łóżeczek i słuchały wieczornych bajeczek.
Lecz pewnego dnia, niespodziewanie dwoje małych niegrzecznych dzieci powiedziało do Królowej same złe rzeczy: „My nie chcemy takiej Królowej, co zna tylko dzień i noc. My się tu nudzimy. I nie chcemy więcej spać”.
Gdy Królowa usłyszała takie przykre słowa, rozpłakała się, posmutniała. Rozżalona, odwróciła się do miasta plecami i przez 10 dni w mieście ludzie żyli tylko nocami.
A w miasteczku zapanował wielki mrok. Dzieci już nie mogły bawić się na podwórkach, grać
w gumę i huśtać się na placach zabaw. Dorośli przestali chodzić do pracy i po kilku dniach wszystkiego zaczęło w mieście brakować.
Wtedy to dwójka dzieci Eliwrka i Pawełek postanowili przeprosić Królową za niegrzeczne dzieci i uratować miasteczko. Zapakowali sobie jedzeni na drogę, ciepłe ubrania i wyruszyli wysoko w góry do mędrca, aby poprosić go o radę. Długa i ciężka była ich droga, ale gdy strudzeni dotarli wreszcie do mędrca, starszy długobrody dziadzio tak im poradził: „Drogie dzieci biegnijcie w świat i nazbierajcie do tej magicznej buteleczki dużo węgla i kredy, stworzycie w niej nowy kolor, o którym Królowa nigdy nie słyszała. Dajcie buteleczkę Królowej w prezencie a gdy tylko ją zobaczy z zachwytu uśmiechnie się i szybko odwróci się do was „dzienną stroną”. I ruszyli w daleki świat zbierać kredę i węgiel: Elwira i Pawełek – małe dzielne dzieci. Gdy już buteleczka była pełna magicznego pyłu postanowili podejść do Królowej.
Gdy Królowa zobaczyła dwójkę dzieci, zezłościła się okropnie. Pamiętała przecież słowa chłopców, które tak bardzo ją zraniły. Już miał zesłać na nich wielki cień. Aż tu nagle zobaczyła.. piękny nowy kolor, który mienił się różnymi odcieniami.
Widząc zachwyt w oczach Królowej Elwira i Pawełek podeszli bliżej i wyjaśnili, ze to ich prezent, którym chcą przeprosić Królową za złe postępowanie ich kolegów. Powiedzieli także, że kolor, który chcieli podarować Królowej to kolor szary. Powstał on z połączenia białej kredy i czarnego węgla. Od tej chwili Królowa postanowiła ubierać się także w różne odcienie szarości. I tak powstały dwie nowe pory doby. Jutrzenka, która zapowiada dzień
i Zmierzch, który mówi o zbliżającej się nocy.
5. Rozmowa na temat bajki.
Co to za kraina, którą rządziła Królowa?
Co się działo, gdy odwracała się twarzą do miasta?
Co się działo, gdy odwracała się tyłem?
Dlaczego Królowa poczuła się zraniona?
Co zrobiły dzieci, aby przeprosić Królową?
Jaki nowy kolor powstał?
6. Koncert dla Królowej –„Pizzicato” z akompaniamentem kubeczków plastikowych.
7. Opowiadanie nauczyciela o następstwie dnia i nocy z wykorzystanie m sylwet – słońca i księżyca.
Zaczyna się dzień, słońce wstało. Jest rano. Słońce wędruje po niebie od wschodu do zachodu. Kończy się dzień i zaczyna się noc. Jest noc. Księżyc świeci i mrugają gwiazdy
z nieba. Noc się kończy bo wstaje słońce. Zaczyna się dzień. Słońce wędruje po niebie od wschodu do zachodu. Zaszło już kończy się dzień i zaczyna noc.
8. Układanie rytmu dnia i nocy.
Na dywanie kładziemy okrąg z kartonu, dzieci otrzymują żółte i niebieskie kartoniki. Układają kartoniki na okręgu na przemian: żółty, niebieski, żółty, niebieski.. do zamknięcia całego okręgu. Wybrane dziecko wskazuje kartoniki i odczytuje: „dzień, noc, dzień, noc..”
9. Zabawa ruchowa „Dzień i noc” – „Slow and Fast”- naśladowanie sposobów spędzania czasu w dzień i w nocy.
10. Graficzne zgadywanki – „Kto o czym śni”.
Obejrzyjcie obrazki i spróbujcie dopasować sny na chmurkach ze śpiącymi postaciami.
Policz, ile kto miał snów. Kto miał ich najwięcej.
11. „Mój sen” – rysowanie kredkami pastelowymi na różowych chmurkach.

Inne publikacje autora:




Skomentuj

Musisz być zalogowany żeby komentować.


© 2003 - 2012 Wychowanie Przedszkolne - portal nauczycieli przedszkola · Wykonanie Theme Junkie & MarkNet ·